De lach voer de boventoon...
We hopen allemaal onbezorgd oud te worden, maar dat is lang niet iedereen gegund, daar zijn we inmiddels al lang achter. Iemand zei ooit tegen me;” Als je een pak melk koopt, dan staat daar een houdbaarheidsdatum op, maar onze Schepper heeft daaraan (gelukkig) niet gedacht toen hij de mens schiep!” Werner is in 1947 geboren en hoopte op een onbezorgde levensherfst, maar de ALS vond hem eerder en nam hem inmiddels al veel af. De laatste maanden levert Werner fors in en hij voelt dat zijn ‘houdbaarheidsdatum’ snel afloopt. Daarom werd er door zijn naasten een plan gesmeed om Werner nog een keertje te verrassen met een uitje. Ze wisten van Vaarwens en wat dat met de mensen doet, dus moest dat het worden!
Al vroeg (07.00 uur) vertrekt het gezelschap helemaal uit Heerlen (Zuid Limburg) naar Monnickendam. Daar zijn Evert, Ellie en Ton al druk bezig de Meander V vaarklaar te maken voor hun gast terwijl het zonnetje uitbundig over Monnickendam schijnt. Een warm welkom en al bij de eerste ontmoeting schaterlacht iedereen om een getapte opmerking van Evert… de toon is gezet! We gaan aan boord en Werner blijkt inmiddels nauwelijks nog een stap te kunnen zetten. Het gaat hard… te hard…! Toch weet de kanjer met uiterste krachtsinspanning bij Evert achter de stuurstand te komen en vlijt zich neer op de comfortabele bank. Zijn dag kan beginnen.
Het blijkt dat we een familie met veel humor aan boord hebben, want er wordt meer dan eens uitbundig gelachen, ondanks het slechte voorland van hun geliefde. Evert heeft een gewillig oor en iedereen laaft zich aan de dag. We ‘havenhoppen’ over de Gouwzee en meren aan in Volendam waar we een heerlijke lunch van Ellie en Ton genieten. Evert biedt de mogelijkheid van de traditionele verkleedpartij aan, maar schoonzoon Richard merkt op dat hij dan naar huis zal zwemmen als dat moet! Werner ligt bij de gedachte al dubbel en uiteindelijk weet Evert de mannen te overtuigen. Even later staan ze in een grote zwarte ‘keutelvanger’ bij de fotograaf en bij Werner lopen de tranen over zijn wangen… Heerlijk om onze gast zo te zien genieten en even vergeten… Het resultaat is een prachtige foto van het gezin met twee lieve dochters en schoonzoons.
We gaan weer los en schieten richting vuurtoren. Evert vertelt terwijl iedereen geniet van wat hun ten deel valt. Thijs maakt weer prachtige plaatjes en stuurt ze via de email voor de familie. We scharrelen terug naar Monnickendam en dan blijkt maar weer dat de dag voorbij is gevlogen. Bij de auto nemen we emotioneel afscheid en tussen de hartelijke lach door vloeit nu een flinke traan. We knuffelen elkaar en zeggen met natte ogen dag aan een familie in moeilijke tijden, waarbij vandaag de lach de boventoon voer..
Sterkte dappere Werner