Hein van Madoet en bijzaken
Ik wil even terug komen op het plotselinge overlijden in juli van Hein Schilder (Madoet). Ik heb Hein(68) persoonlijk heel goed gekend. Hij moest noodgedwongen afscheid nemen van het betaalde voetbal door een beenbreuk die hij opliep in het seizoen 1972 ’73. Hein van Madoet was een robuuste verdediger, waar FC Volendam nog veel plezier aan had kunnen beleven. Maar,…..helaas. Ik leerde hem kennen toen ik als 15 jarige werd gevraagd om de vlag ter hand te nemen bij de eerste Volendamse landskampioen in de zaal: Woningbureau Intervent, waar Hein vanaf 1975 na een lange revalidatie deel van uit maakte.
Wat mij toen meteen al opviel, was dat Hein altijd belangstelling had voor mensen. Dus ook voor mij. ‘Jack, hoe gaat het met je? Je weet me te vinden als er wat met je is. Het zijn niet veel woorden, maar o zo belangrijk, voor ieder mens. Het contact was de laatste jaren wat minder, maar als ik hem tegen kwam hadden we aan één woord genoeg, kortom een geweldig mooi mens !
Het voetbal is dus weer aan de gang en bij de eerste wedstrijd van het seizoen in de Eredivisie gaf Ajax coach Erik Ten Hag vier spelers van de basis rust in de zaterdagavond- wedstrijd tegen Heracles Almelo(1-1). Dit omdat ze drie dagen daarna tegen Standard Luik moesten spelen in de voorronde van de Champions Leaque. Hoe kun je zoiets verzinnen? Ik begrijp ook wel dat geld een grote rol speelt tegenwoordig, maar toch… Je raakt toch juist aan elkaar gewend als je in dezelfde samenstelling blijft spelen?
Ik weet nog dat mijn broer Arnold bij Ipswich Town voetbalde en dat ze daar in de kerstperiode vijf wedstrijden speelde in tien dagen, in dezelfde samenstelling. En niet één speler die klaagde over een zwaar programma. Simpelweg omdat het qua training, je speelde zoveel wedstrijden , niet intensief was. Mouwen opstropen en voetballen!
We zijn aan het doorslaan in de voetballerij, met navigatie om je middel om aan te geven hoeveel een speler heeft gelopen en hoe, tijdens een training of wedstrijd, maar volgens mij gaat het er toch echt om of je de bal van A naar B krijgt en dat vind ik juist belangrijk. Keepers trainer op de bank met een Bosatlas aan opdrachten, als een speler de laatste vijf minuten moet invallen. Het zal wel.
Acceptatie is volgens mij in het veld ook ver te zoeken. Als een oudere speler iemand terechtwijst in het veld praten ze drie weken niet meer met diegene, of de zaakwaarnemer staat op je stoep ! Hoe wil je dan wedstrijden winnen?
En toch blijft voetbal de mooiste bijzaak in het leven!