De verbouwing van Bult 21 – ‘Lang geleden dat ik een roze slaapkamer had’

Het had weinig gescheeld of Sara Nolte was niet eens gaan kijken bij deze woning. Maar toen de makelaar de voordeur opende en ze de lange hal met glazen klapdeur zag, was het liefde op het eerste gezicht. Toen duidelijk werd wat voor moois er allemaal verscholen ging onder al het zachtboard, tapijt en behang, werd die liefde alleen maar sterker. “De eerste maanden waren gewoon een ontdekkingstocht vol verrassingen. Nu ben ik helemaal hoteldebotel.” Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

“We hebben helemaal geen planning, dat is juist zo heerlijk,” vertelt Sara Nolte. Inmiddels is ze samen met haar ouders al 18 maanden bezig met verbouwen. Haar moeder Eva, druk met het verwijderen van kleine spijkertjes uit het plafond: “het meest verbazingwekkend is misschien nog wel dat we het nog steeds leuk vinden.” Het doel is om de oude glorie van de woning te herstellen. “De laatste keer dat hier echt iets gedaan is, was de jaren 60. Alles was weggewerkt. Het hele huis bestond uit zachtboard, behang en tapijt. Dat was toen gewoon de stijl.”

Ontdekkingstocht

De eerste maanden stonden vooral in het teken van slopen en strippen vertelt Sara. “Het was eigenlijk een ontdekkingstocht. Natuurlijk was er de verwachting dat we wel iets zouden tegenkomen, maar dat moet nog maar wel blijken.” Eva vult aan: “Als je een hoekje zachtboard wegtrekt en daar zit iets prachtig achter verscholen, dat is geweldig. Saaaar! riep ik dan, kom kijken! Dan liepen we weer een heel weekend te huppelen.”

Te mooi om te slopen

Al het moois dat tevoorschijn komt, is bepalend voor het eindresultaat. “Als we weer iets tegenkomen, worden de plannen meteen aangepast. Daarom is het ook zo fijn dat we geen planning hebben, het gaat gewoon zoals het gaat.” In de eetkamer stond een grote schouw. “Dat ding was een gigantische jaren 50 ding van schoonmetselwerk met boogjes en donker eiken. Onder dat alles kwam een prachtige antieke schouw tevoorschijn. Hoewel ik in deze kamer eigenlijk geen schouw bedacht had, is dit te mooi om te slopen.”

Isolatie

Andere vondsten waren originele lambriseringen achter het behang en een houten balken plafond. Aan de voor- en achterkant zijn zowel boven als beneden nieuwe ramen geplaatst. De openslaande deuren naar tuin zijn maar liefst 3 meter hoog. “Behalve dat we alles mooi maken, doen we dat ook heel bewust. De ramen zijn dubbelglas en er zijn dikke pakken isolatie ingegaan.”

Engelse stijl

De keuken en bovenverdieping met badkamer zijn klaar. Sinds vier weken heeft Sara haar intrek in de woning genomen. “Steeds als we een kamer klaar was, ging ik daar even kijken om van te genieten. Daar kun je dan gewoon gelukkig van worden, ook als beneden nog in puin ligt.” Boven zijn aan de voorzijde twee kamers gemaakt. “Een van de deuren zat letterlijk achter het behang geplakt.

Deze deur was nog origineel en was groen, dat was de inspiratie om kleuren te gebruiken. Ik hou van de Engelse stijl, met hoogglanswit op het houtwerk en kleuren op de muren.” Op de bovenverdieping zijn de deuren in dezelfde kleur als de kamers geschilderd. Er is een roze, blauwe, groene en gele kamer met bijpassende deur. “Het is lang geleden dat ik een roze slaapkamer had, maar ik word er ook nu weer heel blij van.”

‘Nolte-gen’

De badkamer heeft een ronding en is vanaf de overloop afgewerkt met een kroon in het houtwerk. “Dat is het Nolte-gen in mij, Noltes houden wel van een beetje kitsch. Het idee van de ronde badkamer kwam van Pim van Gulik en die zei: daar moet een kroon op en dat vond ik eigenlijk wel leuk.”

Gesmokkelde worsten

In de slaapkamer is van een oud zolderhok een inloopkast gemaakt. “Vanuit de badkamer moest je over het toilet klimmen om er te komen. Er hing aan de wand een rare balk met uitstekende stokjes. Vooral mijn moeder heeft zich er twee maanden lang aan geërgerd dat ze niet wist waar het voor was. Via de dochter van meneer Bouwers begrepen we dat het een stang was die tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt werd om gesmokkelde worsten aan te drogen. Daarom hingen ze ook zo verstopt. Ze zijn tijdens een inval van de Duitsers dan ook niet gevonden. Ik heb er nu een schoenenrek van gemaakt. Dat dit soort dingen tevoorschijn komen en weer een plekje krijgen, dat is de grote lol van dit hele project.”

Voorrecht

De verbouwing doet Sara met de hulp van haar ouders, met ondersteuning van vakmensen pur sang zoals Siem Porsius. “Dat is mijn pensionados netwerk. Eerst was vooral mijn moeder hier veel bezig met mij en mijn vader heeft zich bij ons aangesloten. Het is heel leuk om samen te kunnen doen. De trap is het project van mijn vader, hij heeft een engelengeduld en kan urenlang bezig zijn met het schoonkrabben van een hoekje. Het effect is geweldig, we willen de trap ook kaal laten, dat is te mooi”, Eva reageert: “Het is een voorrecht om samen te kunnen doen. Het scheelt dat we het eigenlijk altijd wel eens zijn met elkaar, maar we kunnen er echt wel wat van samen.”