Afscheidsinterview Friet Ton van Ton Tweewielers

Na bijna 75 jaar bestaat Ton Tweewielers niet meer. Het einde van een tijdperk van vrachtwagens die je overal in Nederland kan tegenkomen. Voor Friet en zijn vrouw Ingrid is het nu tijd om te genieten van vakanties in het voorjaar, klussen, kanoën en zich nooit meer druk maken over files en parkeerwachters. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

“Hoe het voelt? Eigenlijk wel lekker,” antwoordt Friet Ton op de vraag hoe het nu is dat zijn zaak gesloten is. “Geen spanning meer, in de zin dat je nog van alles moet regelen.” Het is niet gelukt om zijn zaak in het geheel te verkopen. De e-bikes en een deel van de fietsen wordt overgenomen door Ronald Schot die ook verhuur op locatie zal gaan aanbieden. “Eigenlijk zijn we te groot geworden voor de mensen om ons heen, niet iedereen ziet dat zitten.”

1500 fietsen

Dat Ton Tweewielers groot geworden was, is evident. Op het hoogtepunt stonden er in de loods tussen de vesting en Schepenmakersdijk maar liefst 1500 verschillende fietsen, steps en andere tweewielers. “Dat is zo gegroeid door het pand. Dat heeft de potentie om er heel veel in te zetten, dan doe je dat ook. Op een gegeven moment maakte ik een zolder, die kon ik weer verlengen en ga zo maar door. Omdat ik best handig ben, kon ik dat allemaal zelf doen.”

Met pensioen

Het bereiken van de pensioengerechtigdeleeftijd was een belangrijke, maar niet de enige factor in de beslissing om te stoppen. “Grote investeringen in het wagenpark die binnenkort nodig zouden zijn, kan ik niet meer terugverdienen gezien mijn leeftijd. Dat heeft er mede voor gezorgd dat ik de knoop heb doorgehakt. Het is ook niet makkelijk om personeel te vinden, het is natuurlijk een rare indeling van de dag. Je moet vaak heel vroeg weg en bent dan in de middag pas weer terug. Daarbij verwacht ik ook een bepaalde omgang met de klanten, dat moet in een stijl gebeuren die bij ons past.”

Mooi land!

Natuurlijk ga je ook aspecten van de onderneming missen. Friet: “Vooral het contact met klanten waar we echt een band mee hadden opgebouwd. En ook de ritjes zal ik gaan missen. We kwamen overal, van Groningen tot Antwerpen. Ik heb nooit geweten hoe mooi ons land is tot ik op plekken kwam waarvan ik dacht: kijk dit eens even.” Maar het is ook fijn om afscheid te nemen van anderen zaken. “Rekening houden met het verkeer is altijd hectisch. Als er meerdere chauffeurs onderweg zijn, is er altijd de spanning of ze wel op tijd zullen komen. Daarbij moet je tegenwoordig overal een vergunning aanvragen en parkeerwachters zijn strenger geworden, ik ben blij dat ik dat kwijt ben.”

Slimme marketing

Het bedrijf werd met de jaren steeds groter. “We dachten gewoon steeds: daar kunnen we ook wel heen rijden. En zo ging het verder.” Zonder reclame maar met wel een uitgedachte marketing. Friet: “Het beste reclamemiddel waren de auto’s. We hebben er bewust niet opgezet dat we uit Edam komen, alleen Fietsverhuur door heel Nederland met ons telefoonnummer. Als iemand ons belde gingen ze er als vanzelfsprekend vanuit dat we uit de buurt kwamen.” Ook de grote hoeveelheid fietsen in de vrachtwagens leverde bekijks op. “Als ze me dan zagen uitladen en er bleven maar fietsen uitkomen, wekte dat nieuwsgierigheid. Mensen kwamen dan vaak even kijken en dan had je meteen gesprek en kon je een kaartje geven. Ze zagen met eigen ogen wat we doen.”

Grote karavaan

Niemand had vrachtwagens zoals Ton. “Ik heb ze zelf bedacht. Er zat een dubbele laag in en een dak dat helemaal open kon. We konden wel 80 fietsen kwijt en daarachter nog een aanhanger met nog 80 fietsen. We zijn een keer voor een bedrijfsuitje voor alle medewerkers van het ministerie van justitie. Met 5 vrachtwagens met aanhangers naar het midden van het land gegaan, in een grote karavaan over de snelweg.”

Ronald Schot

Overal in Nederland en zelfs daarbuiten kon je de auto’s van Ton tegenkomen. “We kregen daar regelmatig opmerkingen over hier in Edam, dat heb je zelf niet in de gaten.” Behalve door Ronald Schot, wordt een deel van de fietsen en wagenpark overgenomen door een firma in Almere. “Ze pakken het een beetje op zoals wij dat altijd gedaan hebben. Ze zullen dan ook een aantal specifieke klanten van ons overnemen. Het is een jong stel, die redden dat wel.” Vanaf 1 april gaat de verkoop van het restant fietsen dat nog in Edam staan verder op afspraak.

Avontuur

Met het pand gebeurt voorlopig niets. “Het is een heerlijke ruimte, daar kan ik lekker een beetje aanrommelen. Zo kom ik tijd wel door.” vertelt Friet. “Er is zoveel dat ik leuk vind om te doen, allerlei klusjes of iemand helpen, maar ook lekker in het voorjaar op vakantie. Ik heb zelfs nog ergens een kano liggen die ik jaren niet heb gebruikt. We laten een mooie tijd achter ons. Het was altijd een avontuur en de mensen voor wie we werkten gingen altijd iets leuks doen of waren heerlijk op vakantie, ze waren altijd blij en vrolijk. De meesten dan. Eigenlijk was het gewoon altijd leuk.”