Nick en Anne: De zoektocht naar een veilige slaapplaats

We wisten niet dat Pasen zó populair is in Australië. Het hele land staat op z’n kop. Bijna iedereen is verplicht vrij en trekt erop uit met familie. Fantastisch om te zien, ware het niet dat er deze week amper een goede slaapplaats is te vinden voor flexibele kampeerders zoals wij.

Wij prezen onszelf daarom gelukkig met een camping in de buurt van de Gold Coast. Daar kampeerden weliswaar meer dan honderd mensen en er waren slechts drie toiletten te vinden. Maar de eigenaar had ook nog wat ruimte om ons te stallen.

Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.

Gevaarlijke junks

Dat betekende wel dat er een streep ging door de koffieafspraak met onze dorpsgenoot Sandy Klouwer, die al bijna 25 jaar in de buurt van Surfers Paradise woont. Ik liet Sandy via Facebook weten dat we Surfers Paradise oversloegen en meteen doorreden naar het plaatsje Mudgeeraba, omdat we daar een van de schaarse slaapplaatsen konden bemachtigen.

Toen Sandy mijn berichtje las, stuurde ze direct: jullie moeten daar zo snel mogelijk weg. Wat bleek: het zit in Mudgeeraba vol met gevaarlijke junks. Vandaar dat onze camping nog ruimte over had…

Foto: In de buurt van Mudgeeraba bevindt zich wel een prachtig natuurgebied (Springbook National Park). Daar vonden we deze waterval.

Onverzorgd

Erger nog: vlak voor het caravanpark waar de ergste junks wonen, stonden wij een dag eerder geparkeerd met onze auto. Dit omdat we op onze camping geen telefonisch bereik hadden en bij dat caravanpark konden verbinden met onze hotspot (internet).

Daar hebben we in alle rust de samenvatting van Juventus-Ajax bekeken. Bij nader inzien zag dat caravanpark er inderdaad wel wat onverzorgd uit. Wisten wij veel…

Gastvrij

Sandy weet als geen ander dat de overnachtingsmogelijkheden in Australië zeer beperkt zijn rond Pasen. Daarom bood ze ons een slaapplaats aan nadat ze vernam dat wij in Mudgeeraba verbleven.

Wij voelden onszelf ietwat bezwaard, maar ze leek het oprecht geen probleem te vinden. En dus werden we de afgelopen twee dagen in de watten gelegd door Sandy en haar Australische man Scott, die allebei ongelooflijk gastvrij zijn en geweldige verhalen hebben te vertellen.

Daardoor weten we nu ook dat onze kampeerprobleempjes eigenlijk niets voorstelden. Echt, het kan véél erger. Denk bijvoorbeeld aan vastzitten in een overstroomde tent op een tropisch eiland.

Foto: Samen met Sandy en haar kinderen Casey en Corey.

Kerstavond

Afijn, vanuit het onderkomen van Sandy en Scott reden we naar allerlei leuke plaatsjes in de buurt. Het is bijna vertederend om te zien wat daar de laatste dagen gaande is. Ondanks de matige weersomstandigheden zie je werkelijk overal families activiteiten ondernemen in de buitenlucht.

Pasen is voor Australiërs echt een periode van samenzijn en verbinden met mensen die ze liefhebben. Een beetje zoals Kerstmis, maar rond Pasen duurt dat dus ongeveer een week.

Mijmeren

Wij vonden gisteren wat ruimte op een overvol, maar gezellig en veilig caravanpark. Het regent hier onophoudelijk, maar het weerhoudt niemand ervan om op pad te gaan. Momenteel komt de barbecuelucht je overal tegemoet. En nu we onder een afdakje staan te koken – met een koud biertje voor ons – en schuilen voor de heftige regenbuien, denken we tegelijkertijd aan de mensen die het écht zwaar hebben.

Wij klaagden over het slechte weer en onze benen vol modder, maar eigenlijk zijn we in grote lijnen natuurlijk bevoorrecht. We mijmerden over peanuts, zoals dat bij veel mensen regelmatig het geval is. Zeker nu, tijdens Pasen, lijkt het me goed om daar eens bij stil te staan.

Happy Easter! 🐰
Nick & Anne