Niet mijn burgemeester!
Amsterdam is een prachtige stad, met prachtige mensen. Tot voor kort hadden we ook een prachtige burgemeester. Een man met het hart op de juiste plek die gedragen werd door zijn volk. Een man die vrijheid hoog in het vaandel had. Denk aan zijn beroemde uitspraak: “Ik ben er trots op dat ik vrij ben een jurk te dragen, mocht ik daar ooit zin in krijgen”.
Met Femke Halsema hebben we een ander type burgemeester gekregen. Een beetje een kruising tussen Cersei Lannister en Cruella de Vil. Het is alsof een gemene heks de plaats van de geliefde koning heeft ingenomen. Mevrouw Halsema lijkt er plezier in te scheppen om de vrijheid van Amsterdammers te beperken. Samen met haar trouwe dragonder Sharon Dijksma gaat zij de strijd aan met het plezier.
Ik stel me voor hoe ze vorige week ’s nachts onder haar zwarte lakens lag te woelen en plotseling wakker werd van opwinding: “We kunnen ook een algeheel alcoholverbod opleggen aan iedereen die plezier maakt op de grachten”.
Na de restricties aan de Pride, Koningsdag en bootjevaren met meer dan 12 mensen, gaat Femke vrolijk verder met haar pogingen om onze stad te vertrutten. Het ergste van al die nieuwe regels die Femke wil invoeren is dat ze volstrekt onnodig zijn. De bestaande regelgeving in de wet en de APV geeft alle tools om overlast op en rond het water aan te pakken. Het beleid van Femke krijgt zo langzamerhand fascistische trekjes. Femke Halsema: een vijand van de vrijheid.
Ik lag vannacht ook te woelen. In mijn droom floot die Duitse scheidsrechter gewoon af nadat Onana de bal had uitgetrapt, en daarna versloegen we Liverpool in de finale met 2-0. (voor wie het weten wil: kopbal De Ligt in de 32e en Huntelaar met een stiftje a la Bergkamp in de laatste minuut).
En in mijn droom zag ik een vrolijke Eberhard van der Laan verschijnen op het bordes van het stadhuis en plotseling veranderden alle Ajaxsupporters in Halsema’s en Dijksma’s. En Eberhard sprak: “Onze boodschap aan de vijanden van de vrijheid is: wij zullen nooit wijken. Géén millimeter. Nooit.” En even daarna sloot hij af met het lievere: “Zorg goed voor onze stad en voor elkaar”.
Ik heb ook een boodschap voor Femke: je creëert een hoop weerstand met je beleid. En op dit ogenblik zorg je niet voor onze stad en niet voor mij. Misschien moet je eens keer op je fiets de stad ingaan, boodschappen doen op de markt, en bootjevaren met een biertje in je hand. Luister eens naar je mensen. Misschien dat je dan een beetje ontspant en de teugels een beetje laat vieren. Want dat is wat deze stad nodig heeft. Er zijn regels genoeg. Handhaaf de bestaande regels en de ‘misstanden’ die jij zo graag wilt bestrijden zijn er niet.
Want op dit ogenblik Femke, ben jij NIET MIJN BURGEMEESTER.
Danny Veerman