Als alles even tegenzit

Het kan soms ook gewoon flink tegen zitten tijdens het reizen. Kijk maar naar ons. We lieten onze portemonnee liggen in een taxi in Sydney, vergaten een belangrijk tasje in een hotel en leden aardig wat verlies op onze Australische auto. En dat alles in één week.

We waren aan het boarden voor onze vlucht naar Kuala Lumpur toen we ontdekten dat onze portemonnee op de achterbank van een Australische taxi lag. Via het taxibedrijf konden we nog snel contact leggen met de chauffeur van dienst. We hebben zijn telefoonnummer opgeslagen en zijn naar Kuala Lumpur gevlogen. Dat waren negen lange uurtjes, in de wetenschap dat er belangrijke pasjes in die portemonnee zaten.

Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.

Twintig belletjes

Om een lang verhaal kort te maken: er waren twintig belletjes voor nodig om die taxichauffeur ervan te overtuigen om onze portemonnee naar onze voormalige verblijfplaats in Sydney te brengen. Afgelopen weekeinde is hij daar dan eindelijk in geslaagd. De hotelmanager heeft de portemonnee zojuist naar het postkantoor gebracht. Nu hopen dat-ie op het juiste adres in Maleisië wordt bezorgd…

Foto: Anne kijkt naar een Maleisische kok. Er wordt hier veel lokaal eten op straat bereid.

Normaal gesproken zijn Anne en ik heel zorgvuldig en laten we onze spullen niet zomaar achter. Maar als het dan een keer goed fout gaat, dan lijkt ook echt alles fout te gaan. Dat bleek vorige week wel. Na vier uur rijden arriveerden we op onze volgende bestemming in Maleisië. Ik pakte mijn telefoon erbij en zag dat er een mailtje was binnengekomen van het hotel waar we een dag eerder bivakkeerden. Bij de onderwerpsregel stonden de legendarische woorden: TOP URGENT!!!

Klap op vuurpijl

De boodschap: er was een (belangrijk) tasje achtergebleven in onze kamer. Tja, dan wil je wel even door de grond zakken. Gelukkig was ook deze hotelmanager heel behulpzaam. Hij is dezelfde dag nog – uiteraard tegen betaling – naar onze volgende slaapplaats gereden, samen met zijn vrouw en dochtertje.

Als klap op de vuurpijl hadden we daarna nog behoorlijk wat gedoe met onze Australische auto, waar plotseling van alles aan versleuteld moest worden na slechts 8000 kilometer rijden. Het is wel fascinerend om tijdens dit soort negatieve momenten te merken dat het een groot goed is om lekker in je vel te zitten. Wij verbleven op een fantastische plek, maar konden daar even totaal niet van genieten. Elke keer als we weer de positieve weg waren ingeslagen, kwam er weer een nieuwe rechtse directe.

Foto: De Cameron Highlands in Maleisië, waar onder meer thee wordt verbouwd. Wat een schitterende omgeving.

Meebuigen

Godzijdank zijn we heel goed geworden in het relativeren van dit soort zaken. Meebuigen met de storm, in plaats van blijven balen om iets dat tot het verleden behoort. Er zijn veel ergere dingen in het leven. Bovendien waren we zelf nalatig, leren we hiervan en het maakt ons mentaal sterker. En wellicht hebben we dit soort momenten ook af en toe even nodig om te beseffen hoe goed we het hebben.

We komen dus ook nog niet naar huis. Een paar dagen geleden hebben we twee nieuwe vluchten geboekt. Eentje van Kuala Lumpur naar Fukuoka (Japan). En eentje van Tokio naar Los Angeles. We blijven tot eind mei in Maleisië en gaan daarna Japan verkennen. Het voorlopige plan is om vanuit Los Angeles naar Latijns-Amerika te reizen. Vijf jaar geleden hebben we acht maanden in Mexico gewoond en we willen graag terug naar die Spaanstalige omgeving, met ook landen als Colombia en Peru.

Maar dat is ook echt een ‘voorlopig plan’. We hebben al meermaals aangegeven dat we tijdens deze reis zo veel mogelijk dingen open willen laten. Met de nadruk op ‘zo veel mogelijk’. Soms moet je nu eenmaal vooruit plannen, ook met het oog op visa en accommodaties.

In de volgende blogpost vertellen we ongetwijfeld meer over Maleisië. Want ook dit land intrigeert, zoals je op de foto’s wellicht kunt zien.

Groetjes uit Penang,

Nick & Anne