Het Europaplein is nog lang niet klaar (1)

"Die Oost Europese landen hebben ons harder nodig dan we hen. Daar zullen ze na een tijdje wel achter komen."

@john: En daar heb je dus al een goede reden waarom de EU überhaupt niet richting het oosten had moeten uitbreiden. Maar ja, meer grondgebied en bevolking zorgt ervoor dat je beter kan schermen met China/Rusland/VS in het kader van 'Ja maar, wij hebben ook heel veel inwoners enzo'. Dat je daarmee een hoop extra problemen binnen haalt, ach dat zien we dan wel weer. En dat, ondoordacht beslissingen uitvoeren, is elke keer de manier van werken van de EU. En als ze dan weer een probleem hebben veroorzaakt, dan is de enige oplossing die ze kunnen bedenken, dat ze nog meer macht moeten hebben.

"Ook de bevolking zal inzien dat praatjes geen gaatjes vullen."

@john: De grap is dat het grootste deel van de bevolking in die landen geen vluchtelingen/gelukszoekers/migranten willen opvangen. Zij vinden dat die mensen niks toevoegen aan hun land, maar juist voor extra problemen gaan zorgen. Dit mede door het geloof dat ze aanhangen en ook hun cultuur. Het grappige is dus dat de leiders van die landen dezelfde mening hebben. Kijken we dan naar het westelijk deel van de EU. Ook daar zit het grootste gedeelte van de bevolking niet op een nieuwe toestroom van migranten te wachten. De leiders daar zeggen echter "we doen het toch". Wie luistert er nou beter naar de bevolking?

Daarnaast heeft de EU kritiek op hoe democratisch bijvoorbeeld Polen en Hongarije zijn. Men vergeet echter dat men steeds meer bevoegdheden zelf overhevelt van de diverse landen richting de EU zelf. Dit betekent tegelijkertijd dat er een steeds grotere kloof ontstaat tussen de bevolking en de EU machthebbers. Zo snel mogelijk onderweg naar een 'ever closer union', maar zit de bevolking daarop te wachten? Ja, we kunnen stemmen op EU-parlementariërs, maar om nou te zeggen dat de EU erg democratisch is...

Beste John, een minstens zo belangrijk woord binnen de EU zou inlevingsvermogen moeten zijn.

Het punt wat Kees Nardoes naar voren brengt over de mening van het oostelijk deel van de EU is een tekenend voorbeeld van gebrek aan inlevingsvermogen bij de westerse landen.
De oostelijke landen hebben nog maar net het juk van de Sovjet heerschappij van zich af geworpen en voelen een dictaat vanuit Brussel als een hernieuwde poging om hun vrijheid af te nemen.

"Noch Oekraïne noch Rusland behoren tot de EU."

@john: Klopt, maar de EU beweegt zich steeds meer in de richting van Rusland, waarbij die aangeeft dat niet zo'n fijn idee te vinden. De EU mag het zichzelf wel kwalijk nemen dat ze één van de veroorzakers zijn van de huidige ellende in de Oekraïne, al is zelfreflectie niet zo'n sterk punt... Het is makkelijker om Rusland overal de schuld van te geven, in plaats van toe te geven dat men wederom niet had nagedacht over de eigen acties.

"In de Europese geschiedenis zijn er voortdurend onderlinge oorlogen geweest."

@john: En de EU is niet de reden waarom dat de afgelopen jaren 75 jaren niet meer is voorgekomen.

"En ik blijf erbij dat je samen sterker staat dan alleen. Maar het kan zijn dat jullie liever naar de rokken dansen van Poetin, Trump of Xi Jinping."

@john: De EU laat zien dat de huidige club van landen samen echt niet sterker staan.
- Op migratie/vluchtelingen/gelukszoekers-gebied: De bevolking zit er niet op te wachten, de leiding wil het wel. Het oostelijk deel van de EU zegt rot op met je plannen, wij doen niet mee.
- Financieel: Zo'n beetje alles wat onder Frankrijk ligt, en dat land zelf ook natuurlijk, doet niet mee aan de zelf opgelegde regels om financieel gezond te blijven. Zelfs Duitsland laat hierin weleens steken vallen.
- Economie: Waarom zou het zuidelijk deel hervormen, als ze toch gratis geld kunnen krijgen vanuit het noorden?
Verder heeft elk land z'n eigen belangen, waarvoor men strijdt. Dat veel van deze landen het afleggen tegen de macht van Duitsland en Frankrijk, zet verder kwaad bloed.

Kortom, de EU is een club waarin belangen, regels, culturen, economieën, enz, enz, niet op elkaar aansluiten. Als gezamenlijke club zullen ze dus amper als één club op kunnen treden, of het moet met enorm verwaterde compromissen zijn. Op termijn gaat dit niet werken en zal men dus niet genoeg tegenwicht kunnen bieden aan de andere grote spelers op deze planeet.

Sjeeee zeg! Deze tekst zou je in de sokkel van het nog te plaatsen standbeeld van oerconservator erfgoed Wim Keijzer kunnen hakken!

Als ze beginnen te schelden en te sneren wordt t tijd om af te haken.

De Moeder aller pleinen
Er zijn in de wereld twee soorten pleinen: goede en slechte. Wat een plein tot een goed plein maakt is een van de grootste mysteriën op aarde. Het drijft architecten, stedenbouwkundigen en politici tot wanhoop. Je kunt een plein (laten) ontwerpen volgens alle regels van de kunst, met de juiste omvang en vorm, de juiste bankjes en blikvangers, fonteinen en bloembakken en als het af is werkt het niet. Het had de huiskamer moeten worden van het dorp of de stad, waar mensen na een vermoeiende dag ontspannen op de bank gaan zitten en tot rust komen. Maar de mensen komen er niet. Niemand weet waarom niet.
Je kunt ook een architect hebben die een rotplein bouwt, omdat hij geen rijd, geld of belangstelling heeft voor pleinen, en op een miraculeuze manier blijkt het te werken. Niemand weet waarom. Dit is een fascinerend fenomeen. Ik kijk al jaren, waar ik ook kom, naar pleinen. En hoewel mijn waarnemingen nog lang niet zijn afgerond, heb ik een aantal belangrijke principes ontdekt die de werking van pleinen kunnen verklaren. Uiteraard is het van belang dat het plein op de juiste plek in het dorp of de stad ligt. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar je zou ze kost niet moeten geven die dat over het hoofd zien. Het plein moet als een bekken zijn, waarin alle rivieren uitmonden. De stromende wandelende, werkende en winkelende mensen moeten er uit alle richtingen van het dorp of de stad als vanzelf terechtkomen. Sommigen denken dat je dit bereikt door het plein precies in het midden van de stad te plaatsen. Maar dat is te simpel gedacht. Het plein moet een middelpunt zijn, dat is waar, maar niet zozeer het geografisch middelpunt als wel het centrum van de verhalen die de stad vertelt. Het plein moet zich neervlijen waar leven is. Er moeten winkelstraten in de buurt zijn, grote en kleine cafés, musea en kerken, straatjes en steegjes, dure en goedkope restaurants, bioscopen en theaters. Dat het plein het zwaartepunt moet zijn van de stad of het dorp, waar alles als vanzelf naar roe rolt, wil niet zeggen dat het plein het knooppunt moet zijn van belangrijke verkeersaders. Integendeel. Verkeer vermoordt elk plein onmiddellijk. Het allerergst is als het wanneer het plein doorsneden of omzoomd wordt door autoverkeer. Ook verkeer aan de randen van het plein is funest. Het plein moet een plein zijn: rondom contact bewaren met de gevels. Daardoor wordt een plein als plein gedefinieerd en vindt het zijn beschutting. Het plein wordt bepaald door zijn randen. Dat is een essentieel punt. Het heeft een aantal consequenties. Ten eerste dienen de gevels rondom het plein te voldoen aan de wetten van de esthetica. Ze hoeven niet persé zo protserig te zijn als rond de Grote Markt van Brussel, maar wel aangenaam, juist en goed om te aanschouwen. Ten tweede is van belang dat de omarming van het plein sluit zonder te wurgen. Wanneer het plein aan één kant open ligt, verliest het zijn intimiteit. Het is dat geen plein maar een ongedefinieerde vlakte. Het plein mag dus niet lekken. Dat loopt het leeg. De enige uitzondering die gemaakt kan worden is als het plein aan één zijde wordt begrenst door water, zoals bij de Piazza San Marco in Venetië. De toegangswegen tot het plein bevinden zich bij voorkeur in de hoeken, zoals de coulissen van een toneel. Het beste is als de toegangswegen krom zijn of een hoek bevatten, zodat je er niet te ver weg kunt kijken. Zeg maar geen vergezicht bieden dat de aandacht afleidt van het plein zelf. Wanneer deze toegangswegen of de zichtlijnen te breed zijn, verliest het plein zijn samenhang. Het plein tocht dan en wordt te onrustig. Dezelfde tekortkoming geldt bijvoorbeeld bij de Piazza del Duomo in Milaan, die aan de ene zijde is voorzien van de fraaiste gevelvormen, maar die leegloopt in een te brede toegangsweg aan de andere zijde. Ten derde is het cruciaal dat zich rondom het plein aan de randen terrassen bevinden. Die transformeren het plein tot een amfitheater, waarin iedereen naar believen kan wisselen tussen de rol van publiek en de rol van acteur. Uiteraard mogen de terrassen nooit op het midden van het plein staan. De terrassen moeten onderling van elkaar verschillen. Ten slotte heeft het de voorkeur dat de terrassen niet de gehele omtrek van het plein bestrijken. Het is te prefereren dat een van de vier (!) zijden een (openbaar) gebouw is of een gevelrij van grote schoonheid. De omvang van het plein is. An secundair belang. Enkele van de beste pleinen, zoals de Piazza delle Erbein Genua, het Minth in Tolo en de Largo die Librari in Rome, zijn nauwelijks groter dan een dorpspleintje. De vorm, de omlijsting van een plein moet wel juist zijn. Driehoekig is meestal een succes, mits het plein maar niet leegloopt in de hoeken, zoals het geval is met het Spui in Amsterdam. Maar ook ronde of ovale en zelfs vierkante en rechthoekige pleinen kunnen goed zijn, als de randen maar correct zijn gedefinieerd. Wat van wezenlijk belang is bij de bepaling van de vorm is aandacht voor de zichtlijnen. In feite moet elk plein nastreven te lijken op het beste plein op aarde. De moeder aller pleinen, het eerste en laatste wereldwonder onder de pleinen: de Piazza del Campo in Siena.
Zo ver is het Zeestraatplein nog lang niet, dat kan ook niet, maar alles afwegende is het maar zeer de vraag of het wel een plein is.

Lieve Gerda, Snaar heeft een uitstekende advocaat ter beschikking: die van de duivel. Geniaal, spotgoedkoop en heeft nimmer een zaak verloren.

Iedereen kent de “mening” van Maarten van Rossem. En toch laat Annie zich door de programmaleiders verleiden deze vraag op camera te stellen.

Is dat niet de bevestiging van zijn antwoord?

Daar zit wat in, Arch. Aan de andere kant hebben we wel veel eigen gewoontes en eigenaardigheden. We hebben onze eigen ongeschreven wetten en regels, die buiten Volendam echt heel anders zijn.

- Zo geven we elkaar zelden een hand wanneer vrienden of familieleden bij elkaar op bezoek komen.
- wanneer een man een vrouw feliciteert, wordt er zelden gekust. Je wordt als man ook een beetje vreemd aangekeken dan.
- bij een bezoek aan de tandarts of huisarts wordt ook Gwen hand uitgestoken om zich voor te stellen.
- iemand van buiten Volendam moet eerst maar bewijzen dat ze goed en betrouwbaar zijn en hard willen werken. Daarna is er ruimte om te worden opgenomen in de groep.
- we hebben allemaal weinig met de kerk, maar we doen allemaal vrolijk mee aan de Eerste Communie voor onze kinderen.
- etc.

Al die vooroordelen over Volendam, zo achterhaald. Volendam en diepgelovige dorp, met zijn gesloten gemeenschap. Lekker gelovig wij,en Volendammers zijn erg open naar mijn mening, buiten Volendam doen ze net alsof ze open zijn, zijn ze wat netter en beleefder, maar das een façade, een Volendammer is echt, wat je ziet krijg je, geen geslijm, recht voor zijn raap.
We zitten aan Amsterdam vast, waar veel mensen uit Volendam hun brood verdienen, studeren,waardoor onze blik echt niet naar binnen is gericht. We zijn chauvinisten, dat wel.

Audio is onhoorbaar.

Zo, er is weer een gek bij gekomen op groot-waterland. Welkom Gerda Snoek.

Dit is vreselijk en dit kom je als oudere man niet zomaar te boven, een icoon van de horeca is gewoon kapot gemaakt, voor een paar lullige euro’s.

Als ze ‘lenig’ waren krijgt ie z’n geld misschien nog terug met ‘n beetje rente.. of zou het lenig wezen alszijnde ze binnen 3 sec in een boom zitten ?
Indien opgepakt, vliegend weer vrijlaten, want dit hadden ze vast niet gewild.. toch?

Wie zoekt zal vinden hè?

Volgens gekke Fredje bouwen we nog steeds voor leegstand. ;)

@Dwars Kuler: Ik denk dat dit minder met arrogantie en meer met de werkdruk en/of de afwezigheid van een (werkend) communicatiebeleid te maken heeft. Niet dat dat een geldig excuus zou zijn voor deze praktijken.

De gemeenteambtenaren van Edam-Volendam reageren inderdaad niet/nauwelijks op gewone mails van gewone burgers. De arrogantie is stuitend. Het feit dat ze er vóór en dóór ons zitten, wordt genegeerd. De enige manier om door te komen, is via informele 'lijntjes' met wethouders of raadsleden.

Dan is het goed dat je die lantaarnpaal op deze site hebt geplaatst, want de gemeente leest mee. Plus nog een miljoen bezoekers per week. Wat overigens geen garantie is dat je dan wèl bericht krijgt.

Overigens voor alle duidelijkheid. Ik probeer belangen te verdedigen van mensen die in het politieke koffiemolentje van de gemeente Edam-Volendam dreigen te worden vermalen. Dus geen verdedigende rol voor de woontoren. Die eer is aan de seniorenraad die daar een prachtige enquete over hebben gehouden die mede dient als basis voor de woonvisie welke weer heeft gediend als basis voor het initiele bestemmingsplan. Maar ook in deze tijd van symboolparticipatie wordt de seniorenraad kennelijk ook niet meer serieus genomen.