Boek over leven kunstschilder Reinier Pijnenburg: schilderde ook Volendamse vissers tot Marker vrouwen
Veronica Dénis uit Vught wist niet zo veel over het leven van haar oudoom Reinier Pijnenburg. Haar jarenlange zoektocht leverde veel verrassingen op. Deze maand lanceert zij het boek ‘Reinier Pijnenburg (1884-1968), kunstschilder- bon vivant’. Die boekpresentatie ging vergezeld van een tentoonstelling met schilderijen van ‘Ome Rein’ in Het Vughts Museum in DePetrus in Vught.
Vroeger kwam de Vughtse Veronica Dénis als klein kind vaak bij ‘Ome Rein’ en tante Gertrude. Die woonden op Huize Bleijendijk in Vught. ,,Dat was een heel spannend huis met lange beukenlaan naar het huis toe. Dat maakte op mij enorme indruk. Net als alle snuisterijen in dat huis en de schilderijen die Ome Rein maakte. Wij kwamen daar in de zomer. In de winter waren tante en oom vaak in het buitenland. Dan was Huize Bleijendijk ook niet warm te stoken en zochten ze de warmte van het zuiden op.”
Veronica Dénis is vormgeefster van boeken. ,,Ik maakte al allerlei familieboeken. En toen dacht ik, Ome Rein, daar wil ik ook wat mee. Toen begon de zoektocht. Want Gertrude en Reinier waren nooit zulke praters. Toen in 2016 in Museum Slager een tentoonstelling werd gehouden over schilder en restaurator Arnold van de Laar, kwam ik op het spoor van het verleden van Ome Rein.”
Dénis verder: ,,In het oude atelier van Van de Laar doken zeker twintig brieven op. Correspondentie tussen de schilders Van de Laar en Pijnenburg. Die brieven gingen over de vroege periode rond en iets na 1900. Toen kwam Ome Rein voor mij helemaal tot leven.”
Dénis is zelf niet zo’n schrijver. Maar met enige hulp van andere begon ze aan een dik boek om het leven en werk van deze bijzondere man en zijn vrouw te beschrijven. ,,Ik heb er nu een paar jaar intensief werk in zitten. Telkens stuit je door talrijke interviews op nieuwe informatie en nieuwe schilderijen. Ome Rein was een veelschilder. En niet in alles een hoogvlieger. Maar hij schilderde wat hij zag.”
Reinier Pijnenburg ging vaak in Sint-Michielsgestel bij de boeren langs. Die boerenmensen stonden dan model voor zijn schilderijen. Zoals de Gestelse Pieta den Otter die hij samen met anderen op het doek zette. Maar ook alle boeren rond Bleijendijk werden vereeuwigd.
,,Zo heeft hij naast portretten ook heel veel interieurs en exterieurs van boerderijen geschilderd. Daarmee is hij een echte documentarist ofwel naturalistische schilder. Licht beïnvloedde zijn werk enorm. Ik ben steeds meer schilderijen tegengekomen tijdens mijn zoektocht. En ik moet zeggen, hij was zeer deskundig in portretschilderen.”
Het bleef niet bij Vught en de directe omgeving zoals Sint-Michielsgestel. Op jonge leeftijd vertrok Pijnenburg naar Parijs, nadat hij bij Frans Kops in Den Bosch in de leer was geweest. In Parijs schildert hij vrolijk verder en krijgt veel opdrachten, zelfs van Amerikanen. Daar leert hij zijn vrouw Gertrude Pfeifer kennen. In 1915 trouwen ze in Parijs. Samen trekken ze naar Spanje, om in 1920 terug te keren naar Vught, waar ze op Bleijendijk gaan wonen.
Buitenlandse reizen naar Marokko en Spanje
,,Ze zijn samen altijd buitenlandse reizen blijven maken. Ome Rein kon van zijn schilderen leven, ook al zal dat niet altijd gemakkelijk zijn geweest. De horizon werd verlegd naar nóg zuidelijker zoals naar Tanger en Marrakech in Marokko. Ik ben daar zelf ook geweest op plekken die Ome Rein heeft geschilderd. En het is er nog net zo als toen. Alsof je door de schilderijen van Reinier loopt. Heel apart.”
Ook in Volendam en Marken schilderde Pijnenburg
Dénis vervolgt: Maar ook dichter bij huis kom je overal schilderijen tegen. Zoals in Hotel Spaander in Volendam. In Marken en Volendam heeft Ome Rein tientallen mensen op doek gezet. Van Volendamse vissers tot Marker vrouwen in klederdracht. Erg mooi.”
Boekpresentatie en tentoonstelling
Het boek is nu klaar en met hulp van allerlei fondsen zoals van Stichting Nationaal Landschap het Groene Woud tot stand gekomen. Veronica Dénis zorgde zelf voor de vormgeving en de teksten. Op zondag 19 januari jongstleden werd het boek om 16.00 uur ten doop gehouden in het Vughts Museum in DePetrus. Dan is daar ook een tentoonstelling van het werk van Pijnenburg te zien. Die blijft te kijk staan tot 15 maart 2020.