Nieuwe omgeving, nieuwe gezichten en nieuw ritme voor Car Mar-bewoners

Het onmogelijke werd door onnoemelijk veel mensen mogelijk gemaakt. Iets minder dan een maand geleden opende het Car Mar Huis officieel haar deuren en betekende dat voor een aantal dorpelingen met een beperking een nieuwe toekomst, dichter bij huis. Het is een Gods geschenk voor de ouders en hun kinderen, maar wel een met aanloopproblemen en emotionele lading. Griet, Jolanda en Suzanne, de moeders van Elles (40), David (14) en Tim (28) vertellen erover in het nieuwe thuis van Tim, die voor dagbesteding even elders vertoeft.

Het was én is voor iedereen wennen. Elektronica dat niet goed is afgesteld, personeel dat voor het eerst samenwerkt, ouders die tot voor kort verspreid zaten over allerlei zorginstellingen of de 24 uurszorg thuis over hun kind hadden. ,,Alles is nieuw”, klinkt het bijna in koor. ,,Het moet wennen en er moet regelmaat komen. Voor de ouders is het lastig: na zo lang zorgen elders of juist thuis, dan kun je je wel voorstellen dat het moeilijk is”, begrijpt Jan Tol (nonnie).

Voor de nieuwe bewoners heeft de overgang ook een enorme impact. Een nieuwe omgeving, een nieuw ritme, nieuwe gezichten. Jolanda: ,,Maar de meeste zijn niet in staat daarover te communiceren, Tim ook niet. Maar ik merk het aan hem dat hij het naar zijn zin heeft. Waar hij voorheen woonde, de mensen daar wisten al snel wat hij bedoelde omdat ze al jaren met hem werkten. Hij gebruikt pictogrammen en die bieden hem structuur, daarmee kan hij dingen duidelijk maken.”

De opgeleverde wooneenheden zien er prachtig uit, alsmede de openbare leefruimtes. Naast de deur hangen de portretten van de nieuwe bewoners. ,,Allemaal jongeren met een eigen gebruiksaanwijzing”, zegt Jolanda, de moeder van Tim. Maar het zijn kinderen die al jarenlang zorg behoeven én verdienen. Het zijn hún kinderen. In Car Mar draait het om het welzijn van de bewoners, met hun speciale behoeften.

Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO door Eddy Veerman.