Bijzondere banen: Emeritus hoogleraar neuromusculaire ziekten Marianne de Visser

Als jong meisje werd Marianne de Visser geopereerd aan haar oog. Haar behandelend arts, professor Velzeboer, was vakkundig, vriendelijk en een vrouw. Dat laatste was een unicum in die tijd. Het maakte zo’n diepe indruk op Marianne dat zij op dat moment besloot om ook arts te worden. Inmiddels is ze 70 jaar oud en kijkt ze terug op een indrukwekkende loopbaan. Als emeritus hoogleraar neuromusculaire ziekten is Marianne nog altijd enorm actief, zowel in haar eigen vakgebied als daarbuiten. In maar liefst negen verschillende commissies en besturen zet Marianne zich nog steeds in voor de ontwikkeling van de gezondheidszorg in Nederland.

Ook de komst van het Covid-19 virus deed niets af aan Mariannes enorme productiviteit. De idyllische woning waar ze samen met haar man woont, pal naast de grote kerk in Beets, werd haar werkplek. Marianne: ,,Gisteren was ik toevallig nog wel in het AMC om twee patiënten, die aan geneesmiddelenonderzoek meedoen te zien, maar mijn werk bestaat tegenwoordig voornamelijk uit vergaderingen en overleg, en dat gebeurt nu allemaal online.”

Ze is blij dat haar verschillende werkzaamheden zo toch doorgang hebben kunnen vinden. ,,Dat videobellen is enorm effectief, al moet ik eerlijk zeggen dat ik het wel erg intensief vind”, vervolgt Marianne. ,,Je kijkt namelijk elkaar niet altijd rechtstreeks aan, dus je mist een groot deel non-verbale communicatie, dat vergt enorme concentratie. Ik zorg er daarom voor dat ik iedere dag tenminste een half uur de deur uit ga voor een fiets- of wandeltochtje.”

Lees meer door Leonie Veerman in de NIVO.