Varen, ankeren, genieten en beleven…
Net op de pensioengerechtigde leeftijd denk je te gaan genieten, maar dan slaat het noodlot toe! Dingen in het lichaam gaan haperen, ziekenhuis in, ziekenhuis uit, dokter na dokter, onderzoek na onderzoek en dan is het eindresultaat dat je binnenkort afscheid moet gaan nemen van het leven hier… Maarten overkwam het en de ongecontroleerde celdeling woekert haastig door zijn lichaam met als enige doel, zelfvernietiging!
Maarten zijn behandelend arts raadt hem aan nog even te gaan genieten zolang het nog kan en hij tipt hem op Stichting Vaarwens. Dochter Tjitske vult de intake in en er volgt al snel een plezierig telefoongesprek met Inge, die direct aan het plannen slaat. Er viel een dag uit, omdat de geplande vaargast het niet aan durft en Maarten neemt graag zijn plaats in, want de dokter zijn advies was om niet nog een paar weken te wachten… Maarten huurde dit voorjaar nog een skûtsje en voer door Friesland, niet wetende dat… en vandaag is dan zo ver, Maarten gaat voor de allerlaatste keer varen!
Het is nog steeds warm en de mussen vallen bijna van het dak, maar op het water is het een paar graden koeler met een verfrissend windje. Dagschipper Hanno, stuurvrouw Marjolein en gastdame Ellie zijn al vroeg aan boord om het schip door te luchten en klaar te maken voor de wens. De ambulance van Kijlstra Ambulance Zorg komt binnen een week voor de tweede keer de haven van Monnickendam oprijden en de deuren gaan open. Daar ligt Maarten en – ondanks zijn uiterst benarde situatie – lacht hij en heeft er zin in. Hanno heet Maarten met zijn zoon en dochter letterlijk en figuurlijk warm welkom bij koffie en soesjes en dan gaan de trossen los.
Het gezelschap zet koers naar Marken en op de terugreis is er een toevallige ontmoeting op open water met de Meander V van Evert en Inge, die in de voorgaande 13 jaren ruim 700 keren uitvoer om iemand een prachtdag te bezorgen, maar nu zelf even gaan genieten van hun vrijheid. Hanno koerst de Gouwzee af en maakt een heerlijk rondje buiten de Bukdijk. Door de oostenwind is ankeren bij de Vuurtoren geen optie, dus scharrelen ze de Gouwzee weer op om tussen tientallen jachten een plekje achter het anker te zoeken voor de lunch.
Na de ankerlunch gaat de Vaarwens weer ankerop en vervolgt haar tocht. Maarten ligt in de kuip met zijn kinderen aan zijn zijde zich te laven aan het varen, ankeren, genieten en beleven, voor de allerlaatste keer…
Vaarwel Maarten
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.