De belevenissen van een niet corona patiënt

Ik ben vast een medisch wonder. Vorige week donderdag werd ik benauwd. Aangezien ik in het afgelopen half jaar al 2 keer eerder een longontsteking heb gehad, ben ik maar gelijk naar de dokter gegaan. Natuurlijk werd daar een coronatest afgenomen. Ik heb gelijk aangegeven dat ik bij niemand in de buurt ben geweest, dus dat het bijna geen corona kan zijn. Maar goed de goede burger die ik ben.....

Ik werd steeds benauwder, nog steeds geen koorts, verkouden of keelpijn of zo. Zaterdagavond toch maar contact opgenomen met de dokterspost. De ambulance kwam en vond het nodig om me naar Het Dijklander Ziekenhuis te brengen. Daar werd, omdat het beleid zo is nogmaals een coronatest afgenomen. Prima. Ik werd in isolatie gezet op de afdeling longziekte.

De eerst test bleek negatief, maandag werd duidelijk dat ook de tweede test negatief was. Er moest nog een test gedaan worden want alles wees er op dat ik toch corona had. (let wel, ik had nog steeds geen andere klachten als benauwd zijn en koorts, want ik had een longontsteking.) Nu moest er toch maar eerst een ct scan gedaan worden. Waaruit bleek dat ik op allebei mijn longen vocht had zitten wat was ontstoken. Volgens de zaalarts van de longafdeling zou dat betekenen dat het corona was. Er moest toch nog maar een test (inmiddels de 3e) gedaan worden en die zou op kweek gezet worden. Dus ook nog steeds in isolatie.

Ik heb de hele week maar 1 x per dag van 1 persoon bezoek mogen ontvangen, die zich eerst helemaal in moesten pakken in beschermende kleding voordat ze bij mij de kamerdeur mochten openen. Daar werd op gelet of het goed gebeurde. Gisteravond rond etenstijd wordt mij kamerdeur open gegooit en staat de dame van de voeding in mijn kamer, zonder beschermde kleding, mondkapje of bril, of ik even mijn eten aan wilde pakken.

Ik schrik en zeg zachtjes, dat mag ik niet. De dame pleurt letterlijk mijn eten neer enl oopt weg. Na 5 minuten maar even gebeld, het uitgelegd best boos natuurlijk en gevraagd of zij mijn eten even op wilde warmen. De dames in de verpleging waren altijd even lief, trokken altijd netjes de beschermende kleding aan, dus niets te klagen. De dame van het eten zou aangesproken worden. Vanmorgen rond 10 kwam ze, de deur werd weer open gegooit, zij had geen beschermende kleding aan, en riep"mevrouw Loos ik hoor dat u boos op mij bent" ik antwoordde dat het klopte en dat ze dit nu weer deed. Volgens haar had ze toestemming gekregen door de deur met mij te praten. (let wel geen beschermende kleding of mondkapje). Nou zij had dat allemaal niet gedaan en liep weg! Ik ben dus de leugenaar.

Vlak daarna komt de afdelingsarts met een longarts dat er morgen een bronchoscopie wordt gedaan en pas als blijkt dat naar aanleiding daarvan ze eventueel morgenavond de isolatie eraf halen. Ik ben boos geworden, zij willen koste wat het kost mij het naampje coronabesmetting (die inmiddels na twee testen negatief wordt bevonden.) toespelen. Vervolgens wordt het zeer ongemakkelijk op de afdeling waar ik verblijf. Om 14.10 wordt mij, tijdens dat ik met iemand aan de telefoon ben of ik koffie wil. Ik geef antwoord "graag, en wil je een extra leeg bekertje voor me meenemen". Ja hoor werd er geantwoord.

Inmiddels is het 14.55 uur, nog steeds geen koffie. Ik bel maar even, vraag of de koffie nog komt. Ik wordt afgesnauwd met "u denk zeker dat u hier de enige bent". Ik heb geantwoord dat het niet meer hoefde. Ik heb gezegd "ik ga mijn spullen pakken en ga naar huis". Er werd geschreeuwd "dan ga Ik de dokter halen. Zo gezegd zo gedaan. De dokter werd boos en ik was wel verplicht om 14 dagen in quarantaine te gaan, en hij ging een mondkapje halen. Geen probleem, heb ik opgedaan en het ziekenhuis verlaten. Uit het ziekenhuis, heb ik hem dan ook weer afgedaan. Ik ben 3 keer bewezen negatief getest op corona, ik hoef dus niet in quarantaine, of thuisisolatie. Dit alles heeft me doen twijfelen aan het coronaverhaal. Ik zal mij nooit meer laten testen. Als ik ooit weer benauwd wordt weiger ik naar het Dijklander ziekenhuis te gaan, ik denk dat ik nog liever dood ga dan dat er verkeerde verhalen worden verteld.

Inmiddels ben ik thuis, nog steeds benauwd, alleen nu krijg ik geen zuurstof meer. Maar geeft niet, uiteindelijke zal het beter worden.

Jeetje wat een goede zorg! Ik hoop dat deze mensen zich 's avonds zelf naar hun spiegelbeeld kunnen kijken.

Update 1

Het wordt steeds gekker. Ik lees net mijn elektronisch patiënten dossiers, waar in staat dat ze bezig waren me psychische te laten onderzoeken. Dit omdat ik boos zou zijn geworden omdat de koffie een half uur te laat was. Heel lachwekkend wordt het nu.

Update 2

Afspraak bij mijn huisarts. Nog steeds na 3 testen corona negatief wordt me verzocht om met mondkapje en afgezonderd te komen. In Dijklander ziekenhuis is het dus zo dat testen niets uitmaakt. Ben je negatief getest dan is het positief. Ik voel me op dit moment een paria!

Update 3

Bij de huisarts geweest, Ik heb geen CORONA! Ook ben ik niet geestelijk gestoord, of zelfs maar labiel bevonden! Met longen gaat het goed!