Hein Smit (mittes) en vrouw Ida: Huiveringwekkende herinneringen en groot gezinsgeluk

Vandaag Hein Smit (mittes) en zijn vrouw Ida. Hein besloot, een week na de ramp, alles wat hem nog helder voor de geest stond, meteen van zich af te schrijven. De verhalen van de afgelopen weken lezende, haalde hij zijn eigen relaas weer boven water.

,,Ik werd meegenomen naar ic, nog steeds niet beseffend dat het veel erger was dan het aanvankelijk leek. Ida en ik werden de kamer binnengebracht en zoals wij ’s middags neefje Thomas achterlieten in het ziekenhuis, zo lag onze dochter daar nu te vechten voor haar leven. Het bleek dat haar longen flink waren aangetast en daarom was het bij haar van binnen gaan opzwellen. Als je dat dan ziet, dan sterf je zelf ook een beetje…”

Ondertussen vertelden Hein en Ida niet alle details tegen hun vakantievierende zoon Wesley. ,,Hij was twee handen op één buik met zijn zusje, het was zijn Mandy. ‘Het komt allemaal goed’, zeiden we steeds en we vertelden niet hoe zij er bij lag. Zag hij in het vliegtuig het Journaal, kwamen twee vriendinnen van Mandy in beeld, vertellend dat ze kaarsjes voor haar brandden.”

Gelukkig voor het gezin, overleefde Mandy. ,,Een deel van een oor zou zij verliezen en twee vingers – naast de huidtransplantatie van brandwonden – maar dat hoefde gelukkig niet. Er werden Duitse doktoren ingevlogen en dat medische team in Leiden, waar een groep Volendammers lag opgenomen, heeft het echt héél goed aangepakt.” Ida: ,,Ik vroeg in het begin aan een verpleegster: hoe gaan jullie hier nou mee om? Ze gaf aan dat ze wel wat gewend waren. Maar toen Mandy na tien dagen van ic af mocht, zag ik bij haar ook een huilmomentje. Met de ouders onderling waren we echt een steun voor elkaar. Dat waren ook weer mooie momenten in ene verschrikkelijke tijd.”

Lees meer door Eddy Veerman in de NIVO.