De pakjesboef

Het is december en het is coronatijd en als er iemand is die daarvan profiteert dan is het wel de pakjesboef. Iedereen kent de pakjesboef, maar niemand kent hem echt. Hij houdt zich schuil in zijn ivoren toren, achter hoge muren waar alleen zijn dikke salaris overheen gekieperd wordt. De pakjesboef lacht in zijn vuistje want hij heeft het goed voor elkaar en hij hoeft er niets voor te doen. Iedereen lijdt en bij hem stroomt het geld alleen maar binnen. Zo af en toe komt er een nieuwsgierige Kuifje langs, maar die wimpelt hij af met een woordvoerder die alles ontkent en vooral bevestigt dat er niets aan de hand is, of zoals ze het zelf zo mooi formuleert: ‘Ik herken die geluiden niet.’ Nee, nogal wiedes! Wie niet luistert hoort niks.

Hoe geheel anders is het leven van de pakjeshelden. Zij staan op voor dag en dauw, laden hun wagen vol met pakjes en gaan op weg, elke dag maar weer voor een hongerloontje. En als er niemand thuis is moeten ze het pakje opnieuw aanbieden, net zo lang tot het pakje bezorgd is, want dat is hun werk. En ze krijgen er niets extra’s voor want anders verdient de pakjesboef niet genoeg. Ze hebben zelfs het logo van de pakjesboef op hun auto staan, maar denk maar niet dat die iets voor die auto doet. Voor het logo staat namelijk: Ik rij voor de pakjesboef. Zo komen ook alle kosten van de auto voor de pakjeshelden zelf.

Ik ken weinig mensen die dag in dag uit zo hard werken als de pakjeshelden. En hard werken is niet erg maar wel als je zwaar onderbetaald wordt. Ooit waren de bezorgers keurig in dienst als postbodes, maar toen zijn ze massaal ontslagen om terug te kunnen keren als zwaar onderbetaalde zzp-postbezorgers en pakjeshelden. En als het drukker wordt gaan de tarieven omlaag! Het is een schande dat de pakjesboef, die nota bene ook nog het predicaat Koninklijk durft te voeren, dit al jarenlang zonder schaamte zo doet. Fijne dag. Fijne wissel.