Katja Schuurman over plannen Hollands Noorderkwartier: 'Waterschap, zet je onwil aan de kant'

Mijn eerste bericht van dit jaar gaat over een prachtig en uniek stukje natuur in Nederland. Het gaat over de betoverend mooie, monumentale dijk vlakbij Amsterdam. En dat deze voor eeuwig verwoest dreigt te worden door beton. Terwijl er gewoon een alternatief is dat veilig én groen is.

Maar dat het Waterschap in Noord Holland weigert dit alternatief te onderzoeken. En waarom? Ik parafraseer mijn mede-dorpsbewoner Ineke Hoekman: “Dit is een unieke plek. Hier kunnen fietsers, wandelaars, zeilers een oer-hollands landschap zien, dichtbij Amsterdam, waar het leven met het water, en hoe wij het water keren, goed zichtbaar is. Deze plek is door de vorige minister en vorige Deltacommissaris als één van de parels van Nederland benoemd die behouden moet blijven.

Deze dijk beschermt het achterland met 1,2 miljoen mensen. En deze dijk moet versterkt worden, daar is geen discussie over. Maar de vraag is hoe. Dit is de vraag al meer dan 13 jaar!
Nederland is het land van watermanagement en innovatie. Wij zijn inmiddels in staat om deze dijk veilig te maken, zonder complete verwoesting van het landschap, de cultuurhistorie en de natuur.

Je zou verwachten dat het verantwoordelijke waterschap de morele plicht én de trots voelt om bij dit unieke stukje dijk een veilige en mooie oplossing te ontwerpen. Het tegendeel is waar. Hier komt over de hele lengte van het dorp een betonnen dijk. Ruim 15 meter breed het water in en 900 meter lang. Dat is bijna 14.000m2 beton en steen. En er is een alternatief: een kleidijk. Waar makkelijk gras op kan groeien. Deze kleidijk wordt nu al wel goed bevonden voor de Waddenzee.

Met dank aan de steun van de Provinciale Staten en Gedeputeerde Loggen zijn in november de experts gevraagd om samen met het waterschap en de provincie de kleidijk te onderzoeken.
Het waterschap heeft halverwege de stekker uit dit overleg getrokken. Niet omdat het niet kan, maar omdat ze het niet willen.” Ik hoop dat het waterschap haar onwil aan de kant wilt zetten. Ik hoop dat ze dat niet ziet als gezichtsverlies, maar juist als een teken van kracht. En dat ze, sámen met ons, voor de beste oplossing wilt gaan.