Liefde is... Crelis en Annemarie laten elkaar nooit vallen

,,Achttien was ik en Crelis was op drie weken na nog twintig”, begint Annemarie Sier-Schokker. ,,Ik had hem echt nog nooit gezien, eerlijk waar niet. Dat is ook niet vreemd, want ik was nog nooit in de bar geweest. Was niet zo’n bartype.” Crelis (lachend): ,,Ik ook niet, hoor. Dat mag ook best wel eens gezegd worden.”

Annemarie komt die avond voor het eerst in café ‘t Hemeltje. ,,Met mijn nicht Gemma Klouwer mee. Het was met kermis en het was er megadruk. Ik had geen idee waar ik het zoeken moest, maar zag een beetje ruimte en liep er naar toe. Onwetend dat Crelis daar bovenop een kruk stond. Achteraf hoorde ik dat hij met het liedje ‘Van Traalala’ van Hans de Booij altijd op de kruk ging staan en ze er altijd afvielen. Dat wisten alle vaste gasten, maar ik dus niet. En zo kon het gebeuren dat hij letterlijk op me viel.” En Annemarie valt ook op Crelis. Figuurlijk gezien dan, want het is liefde op het eerste gezicht. ,,We gingen allebei staan en ik ben er heilig van overtuigd dat er meer is tussen hemel en aarde, want vanaf dat moment zijn we onafscheidelijk.”

Inmiddels hebben Crelis en Annemarie het wat breder en kunnen ze genieten van de wat meer luxe dingen. De dromen worden beetje bij beetje ook wat groter. Crelis: ,,We reden eerste in een Punto en nu in een Hyundai Tucson. Die droom hebben we waargemaakt. We wilden graag op wintersport en een keer op zomervakantie naar Oostenrijk, die droom hebben we ook waargemaakt. Nu droomt Annemarie nog van een cruise door de fjörden en reis door Amerika met de camper.” Annemarie: ,,En die dromen komen ook uit. Daar ben ik van overtuigd. Crelis wil nog even wachten tot de jongens 21 zijn, zodat ze samen een biertje mogen drinken. Dat komt goed uit, dan kan hij nog even aan het idee wennen, maar dat we er heen gaan, dat staat vast!”

Lees meer door jan Koning in de NIVO.