Voortdurend gevaar
Hoe gaat het nu? Al een beetje gewend aan de avondklok? Nee, al dat geweld went nooit. Gelukkig dat het nu aan het afnemen is. Het zijn allemaal jongens en mannen, hè. Het schijnt dat onvrede en wanhoop bij meisjes meer naar binnen slaat met anorexia en zelfpijniging en dat jongens hun pijlen naar buiten richten. Ik hoop wel dat ze snel berecht en gestraft worden en leren dat je ook bij wanhoop je niet mag vergrijpen aan de rotzooi van een ander.
Maar ik bedoel eigenlijk te vragen hoe het thuis is. Nog steeds aan het Netflixen? Kärlek & Anarki vind ik grappig. Seven Seconds is ruig en spannend. Homeland is voor de lange adem. Of ben je al aan het puzzelen geslagen? 1000 stukjes is niks natuurlijk. Spelletjes worden ook weer populair, Risk, Monopoly, Iets met Katan, Scrabble en zo, het kan allemaal weer, zolang je na negen uur maar binnenblijft.
Voor die tijd kun je nog wel naar buiten en het is ook belangrijk om dat te doen als ik het zeggen mag. Een stukje wandelen, een beetje rennen, allemaal goed voor lijf en geest. Ik loop veel op de Vesting in Monnickendam, en het valt mij op dat nu veel minder mensen opzijgaan dan tijdens de eerste lockdown, alsof ze het wel geloven. Uitzonderingen die echt even het gras in gaan zijn zeldzaam geworden. En zo gaat het volgens mij overal, wat het virus natuurlijk in zijn handen doet wrijven.
En als je wat langer weggaat, dat mag best, denk je dan aan de wasmachine, de droger, de vaatwasser en vooral de oven, dat je die allemaal niet aan mag laten staan als je weg bent? Ik sprak laatst een brandweerman hierover en die vroeg of ik wist dat je ook de tweede filter van de droger moet schoonmaken. Natuurlijk wist ik dat maar hij vertelde dat veel mensen dat gewoon niet doen, en dat daardoor heel veel branden ontstaan. Dat deed mij denken aan de rookmelder die we gekocht hebben, maar die ik nog steeds niet heb opgehangen. Zo blijven we voortdurend omringd door gevaar.