Hoe reageer je op een coming out?
‘Hoera! Het is een homo’, ‘No shit Sherlock’ en ‘Hup homo hup.’ Met deze teksten begon het tijdschrift L’Homo in 2018 een goedbedoelde campagne om lhbti’ers te ‘feliciteren’ met hun coming out. Het plan betrof een uitgebreide reeks wenskaarten die je kon sturen als iemand net uit de kast gekomen was. De achterliggende gedachte was dat een coming out vaak nog ‘een ding’ is en dat een lollig kaartje zou helpen om het ‘grote moment’ ietwat luchtiger te maken. De ludieke actie van L’Homo kon uiteindelijk op weinig steun rekenen. Veel mensen bekritiseerden het tijdschrift voor het “cashen op gay” en het feit dat de kaartjes “meer bedoeld leken voor de afzender die op deze manier kon etaleren hoe ruimdenkend hij of zij wel niet is.”
Hoewel deze controverse alweer drie jaar oud is, kan ik me herinneren dat de kwestie me destijds flink aan het denken zette. Ik vroeg mezelf af welke lhbti’er (die net een gewichtig moment in zijn/haar/hun leven heeft meegemaakt) blij zou worden van een kaartje met de tekst ‘flikkers zijn schitterend’ of ‘poesje toch.’ Ik kon me er weinig bij voorstellen. Echter, terwijl ik me realiseerde hoe suf zo’n L’Homo-kaartje was, besefte ik dat ik eigenlijk niet goed wist wat ik dan wél zou doen als iemand bij mij uit de kast zou komen. Hoewel mensen altijd verkondigen dat je zo ‘gewoon’ mogelijk moet reageren, viel ik toch vaak stil als iemand vertelde gay, lesbisch, aseksueel, transseksueel enzovoorts te zijn. Kortom, genoeg opties maar geen van alle perfect. Toen ik bijna overtuigd was van het feit dat ik nooit achter de perfecte reactie op een coming out zou komen, vond ik het gouden hulpmiddel: tv-series.
Hoewel ik zelf een behoorlijk aantal scènes voor de geest kon halen, besloot ik om voor dit artikel ook de hulp in te schakelen van iemand die zélf een coming out heeft gehad. Want wat heeft het voor zin als ik de tactieken van fictieve personages ga toepassen, zonder dat iemand uit de lhbti-gemeenschap deze tactieken heeft goedgekeurd? Esmee Tol, medeschrijfster voor enClave, kwam op haar zeventiende uit de kast als lesbisch. Zij weet dus als geen ander hoe het is om een coming out mee te maken en kon dan ook moeiteloos verschillende tv-series opnoemen waar de coming out van een personage op een positieve manier wordt weergegeven. Samen kwamen we tot vier scènes die voor Esmee aanvoelden als “comfort scènes” en die voor mij een bron waren van ‘lering en vermaak’. Dus alle onwetende hetero’s, lees vooral verder!
Lees hele blog op de site van enClave.
enClave vormt een onafhankelijk non-profit schrijverscollectief (binnen een stichting i.o) met een vierkoppige hoofdredactie die naast eigen maandelijkse bijdragen een coachende rol vervuld. enClave heeft geen uitdrukkelijke politieke maatschappijvisie. Wij vinden het belangrijk dat jongeren uit met name Edam-Volendam in een breder cultureel perspectief schriftelijk van zich kunnen laten horen, en zich hierin ook kunnen blijven ontwikkelen.