Janet Tol redt haar honden met gevaar voor eigen leven
Het zijn bepaald geen schoothondjes, de twee Leonbergers van Janet Tol en haar vriend Henk Schilder. Met hun dikke, goudkleurige vacht en enorme afmeting hebben de twee honden op het eerste gezicht wel wat weg van leeuwen. Teef Saar is 2 jaar oud en weegt zo’n 45 kilo. Reu Leo is nog geen jaar oud, en in principe dus nog een pup, maar weegt toch al bijna 60 kilo. Het was dan ook geen wonder dat, op een van de eerste vorstdagen van afgelopen week, de dunne laag ijs op de sloot het begaf onder het gewicht van de twee flinke viervoeters. Ze hadden een stel zwanen gezien, en waren daar dolenthousiast achteraan gerend, de bevroren sloot op. Janet bedacht zich geen moment en is achter de honden aan gegaan, maar het was nog niet zo eenvoudig om de grote honden uit het water te krijgen. Het liep allemaal goed af, maar als Janet nu terugkijkt op deze heftige gebeurtenis, beseft ze dat ze door het oog van de naald is gekropen.
Janet herinnert zich de extreme kou van het water, die haar volledig overviel. ,,Ik raak niet zo snel in paniek, maar het water was zo koud dat ik geen lucht meer kon krijgen. Kees schreeuwde vanaf de kant naar me dat ik erg diep moest inademen. Het duurde even voordat ik mezelf weer in de hand had. Ondertussen hadden zich meerdere mensen aan de kant van de sloot verzameld, waaronder twee assistentes van dokter Pasdeloup die net klaar waren met werken. Ze stonden klaar om de brandweer te bellen, maar toen ik weer kon ademen, schreeuwde ik dat het me wel zou lukken. Achteraf was dit natuurlijk ontzettend dom van me, maar ik was op dat moment zo bevangen door adrenaline dat ik niet meer helder kon nadenken.”
Pas gedurende de dagen die daarop volgden, begon langzaam tot Janet door te dringen wat er allemaal gebeurd was. ,,De enorme angst en paniek zaten nog dagenlang in mijn lijf, en het heeft ook nog meerdere schoonmaaksessies gekost om mijn huis weer echt helemaal schoon te krijgen. Op mijn werk had een collega gegoogeld naar de gevolgen van onderkoeling. Zij wees me erop dat je binnen vijftien minuten in het koude water al je bewustzijn kunt verliezen. Daar schrok ik enorm van, want ik heb toch echt wel ruim tien minuten in dat water gelegen terwijl ik mezelf met Leo naar de kant probeerde te worstelen. Het had echt erg slecht af kunnen lopen.” Hoewel haar armen nog altijd onder de schrammen en wondjes zitten, prijst Janet zichzelf enorm gelukkig dat ze het gevoel in haar handen en voeten weer terug heeft en er geen blijvende schade aan heeft overgehouden.
Lees meer in de NIVO door Leonie Veerman.