…en het werd steeds helderder
Bij de SAW komt een intake binnen en op het formulier staat bij de omschrijving van de wens vermeld: “Ze hebben elkaar ontmoet op de pleziervaart op de Rijn aan boord van de boot waar haar man Peter al werkte. Yvonne ging daar ook werken en ze zou - uit haar verhalen op te maken - dolgraag nog éénmaal een bootreis willen meemaken maar dan als passagiere…”
Yvonne (geb1954) krijgt onlangs te horen dat ze is uitbehandeld want de medici kunnen niets meer voor haar doen dan pijnstilling toedienen. De toekomst is mistig en onduidelijk en wat blijft, zijn herinneringen maken. Uit gesprekken met haar naasten blijkt dat ze erg graag nog een keer het water op zou willen. Al vanaf het allereerste uur werken de Stichting Ambulance Wens en Stichting Vaarwens samen, dus de link is snel gelegd. Yvonne gaat een dagje met de Vaarwens mee!
Het is koud en mistig in Amsterdam als dagschipper Yoni en vrijwilligster Ellie op de Vaarwens komen. Snel wordt de boel klaar gezet en de kuipverwarming gaat aan. Even later geurt de koffie en wordt het behaaglijk aan boord. De ambulance doemt op uit de mist en dan rolt de brancard met Yvonne over de kade, waarna ze snel aan boord wordt gereden. Yoni en Ellie ontvangen haar en haar naasten hartelijke en er volgt een gezellig welkom met koffie, koek en een kletspraatje. Vanwege het slechte zicht wordt er een aangepast vaarplan gemaakt waarin iedereen zich kan vinden en dan gaan de trossen los…
Terwijl de Vaarwens haar eerste mijltjes maakt, klaart het langzaam op en voor Yvonne wordt het steeds helderder, ze vaart weer! Genietend ligt ze met haar mobieltje foto’s vanaf de brancard te maken en ze vergeet haar voorland. Ook haar man Peter geniet van de prachtige jachten bij Royal Huisman, waar schipper Yoni vlak langs vaart. Dan volgt er een bijzonder ontmoeting, want uit de nevel doemt een groot zwart gevaarte op. Een enorm vrachtschip, dat wordt beloodst door collega loods van Yoni - en ook vrijwilliger bij Vaarwens – Wouter. Er worden over en weer foto’s verzonden en zo voor Yvonne en Peter herinneringen gemaakt!
Langzaam klaart het op en het wordt helder. We meren achter het Centraal Station van Amsterdam aan om van de lunch te genieten die Ellie heeft voorbereid en Yvonne voelt dat ze kracht genoeg krijgt om van de brancard te gaan om aan tafel te lunchen. Dan gaan we weer varen en Yoni duikt het zijkanaal K in, waar iedereen geniet van het pittoreske stukje Amsterdam. Yvonne krijgt de vaarwensboost en wil eigenlijk wel de stuurhut in. Eenmaal binnen vraagt Yoni of ze nog een keertje aan het roer wil, waarop Yvonne helemaal opveert. Even later draait ze als ervaren schipperse aan het stuurwiel en vaart nog één keer door Amsterdam in volle helderheid…
De haven komt in zicht en we nemen het onverbiddelijke afscheid. Yvonne wordt weer van boord gereden, waarna ze tevreden de ambulance weer in gaat, op weg naar ‘haar eeuwige thuishaven…’
Vaarwel lieve Yvonne
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.