Jan Keizer wilde haren, gouden jaren:kerkorganist, dirigent, kermiszanger, Cats-toetsenist en wiskundedocent

Jan Keizer is op z’n zachtst gezegd buitengewoon veelzijdig. Achter zijn vertrouwde synthesizer is hij een muzikale duizendpoot gebleken. Op zijn overvolle curriculum vitae zijn titels te lezen als kerkorganist, dirigent, pianist van the Cats, alleskunner bij Fiësta, accordeonist voor Piet Veerman, toetsenist bij de Notenkrakers en zanger en schrijver van kermisklassiekers als ‘Te Laat’ en ‘Goeie Koeju’. Onder de lokale jeugd staat Jan bekend als voormalig wiskundedocent van het Don Bosco College, maar de oudere generaties kennen hem beslist vanwege zijn kunsten op de piano. De strenge doch rechtvaardige bandleider is onlangs 69 geworden, maar stoppen met muziek is voor hem ondenkbaar. ,,Het houdt me jong en wie ben ik bovendien om nee te zeggen? Zolang mensen mij blijven vragen, blijf ik op komen draven.”

Als zevenjarig jongetje werd Jan met tegenzin op klassieke pianoles gezet, maar nu hij de zeventig aantikt kan hij met een trots gevoel terugkijken op zijn carrière. Zijn muzikale pad leidde langs verschillende routes, waarvan niet alle ingeslagen wegen op goedkeuring van zijn gelovige vader konden rekenen, maar één ding is zeker: Jan kan zonder enige twijfel op het respect rekenen van zijn medemuzikanten.

In rockbands horen we Jan achter de piano, in countrybands speelt Jan accordeon, in de kerk zit hij achter het orgel, in feestbands speelt Jan alles behalve de drums en gitaar en bij het koor is hij de dirigent. Van het feestcircuit tot de klassieke muziek, in de muziekwereld wordt Jan Keizer op waarde geschat. ,,Ik vind het een eer dat ik nog steeds gevraagd word. Op mijn leeftijd actief blijven in de muziek is een ongelofelijk goed middel gebleken om geen oude zak te worden. Dat keyboard is gigantisch zwaar, dus telkens sjouwen met dat ding helpt me jong te blijven. Bovendien moet ik er niet aan denken om het musiceren en de kleedkamerlol te moeten missen. Volendam is dus nog lang niet van me af.”

Lees meer in de NIVO door Kevin Mooijer.