Foz Leloup mijn stad/mijn dorp is Warder

Foz Leloup is geboren in Warder - een echte Warderbeer dus. Ze woonde vroeger tegenover de oude school, in de Kerkebuurt, waar ze toen ook naar school ging. Later werd het pand zelfs voor vier jaar haar eigen café-restaurant, tot 2018. Foz woont op het Dirk Haan Erf met haar man Martijn en zoontjes Jimi en Joe van vijf en drie jaar oud. Twee dagen per week kookt Foz een daghap voor mensen in de omgeving omdat ze gek op koken is. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Ik voel me hier thuis

Ik voel me hier thuis omdat veel van mijn vrienden van vroeger ook weer in Warder zijn komen wonen. Toen ik terugkwam in Warder omdat we startten met De Oude School was dat nog niet het geval. Vijf jaar later zijn we met zes families van toen weer terug op het dorp en dat maakt het hier zo fijn wonen. Naast alle ouders die er zijn blijven wonen.

Mooiste plek/straat

De mooiste en fijnste plek is mijn ouderlijk huis, met die prachtige wilde tuin waarin je bijna kan verdwalen. Dat geeft me altijd een bijzonder gevoel. Naast deze tuin staan de ezeltjes; zes ezels die het heerlijk vinden om aandacht te krijgen. Je kunt ze knuffelen en houden erg veel van wortels. Ik heb ze ooit cadeau gedaan aan mijn moeder en daarna zijn er nog vier geboren. Maar het Dirk Haan Erf komt daar dichtbij in de buurt. Ik heb nooit kunnen vermoeden dat het zo fijn wonen is op een erf met 14 huizen en 20 kinderen die er heerlijk rustig kunnen spelen. Het is net elke dag vakantie.

Warder is klein maar heeft alles, zoals een zwembad om de hoek aan de dijk. Stiekem is het gewoon het Markermeer met een leuk pierebadje waar vrijwilligers heel hard werken om alles netjes te onderhouden om een zo mooi mogelijk plekje te creëren aan het water. Maar wij noemen het het zwembad Warder. Een basisschool, een kinderdagverblijf, een restaurant-café met terras om heerlijk te genieten. Uitzichten die nooit gaan vervelen. Als je vanaf Edam naar Warder rijdt via de polder dan is net alsof je naar het einde van de wereld reist maar dan wel mijn wereld, mijn thuis.

Favoriete winkel/uitgaansgelegenheid

Dat kan er maar één zijn: De Oude School. Al was vroeger Het Wapen van Warder (het oude café tegenover de oude school) ook een feest om uit gaan. De kermissen van toen waren wereldberoemd.

Mooiste gebouw/pand

Dat is een buurt en dan wel de Kerkebuurt. Daar ben ik opgegroeid, met de kerk en de oude school, het schoolplein. Daar waren wij altijd te vinden. Het was toen natuurlijk wel een stuk rustiger dan nu met al die auto’s.

Dit mis ik

Ik mis een kinderspeeltuin. Dat is iets wat we missen: een plek waar we met de kinderen kunnen spelen naast het schoolplein of het zwembad. Dat is in de zomer natuurlijk helemaal geweldig maar in de winter is het gesloten en dan is er weinig te doen voor de kids.

Wat een verbetering

Wat voor het dorp van zeer groot belang is geweest en wat ik erg miste in de tijd dat dit er niet was is het café. Stichting cultureel erfgoed Warder heeft nieuw leven geblazen in de oude school door het gebouw aan te kopen met hulp van investeerders uit het dorp en door het met hulp van veel vrijwilligers op te knappen en door het om te bouwen tot dorpshuis en café-restaurant. Pacht klaar voor een exploitant om te starten. Hierdoor bleef het hart van Warder behouden en kregen de dorpsgenoten hun dorpskern weer terug. Het is nog steeds fantastisch dat we een bruisend café hebben in het dorp.

Mijn cluppie

We hebben een fijne groep vrienden en familie die allemaal in Warder wonen. Al onze kinderen zijn bijna van dezelfde leeftijd. De jongsten van twee jaar oud gaan met vijf kids naar één groep. Dat is zo gezellig en ze zijn nu al de beste vriendjes. Bij mooi weer zit je nooit alleen in de tuin, er is altijd aanloop. Misschien komt het ook door het erf, maar het is altijd feest en gezelligheid.

Op de schop

Wat moeilijk te veranderen is maar waar we allemaal op moeten letten is het hard rijden van de auto’s. De maximumsnelheid is 30, maar er wordt vaak 50 gereden. Het is druk op de weg. Levensgevaarlijk.

Mooiste herinnering

De opening van De Oude School in december 2013. Zo onwijs veel mensen kwamen mij verwelkomen als gastvrouw van De Oude School. Het was een feest om daar mijn eigen zaak te beginnen.

Favoriete stads- of dorpsgenoot

Mijn moeder is mijn favoriete dorpsgenoot. Zij is de sterkste vrouw die ik ken. Ze klaagt of zeurt nooit ondanks dat haar lichaam niet altijd meewerkt. Ze is altijd keihard aan het werk in haar tuin, haar levenswerk. Daarnaast staat ze altijd klaar voor iedereen en vooral voor haar kleinkinderen. Alles wordt uit de kast gehaald als de kleine mannen Jimi en Joe langskomen.