mr. Johan Mühren was met alles bezig, behalve school

,,Wij waren echt alleen bezig met voetbal. Voor school, in de pauze, na school, gewoon altijd. Wij waren zo fanatiek dat elk wedstrijdje uit de hand liep en uitdraaide op vechten. Als de pauze om was, gingen wij nog verder met de winnende goal. Of we dan wonnen of verloren, dat maakte niet uit. Het liep altijd uit de hand. Op een gegeven moment was het zelfs zo dat ik na een vechtpartij bij directeur Nieuweboer moest komen en die zei ‘als het klopt wat die jongen zegt, is dit je laatste ochtend op school.’ Mijn moeder heeft achteraf gezegd dat als ze had geweten dat ze dat tegen me hadden gezegd, ze me zelf van school had gehaald.”

Met een hoop kabaal, maar eveneens een geweldig rapport meldt de telg van Jan & Gonnie zich op het Don Bosco College. ,,Op het VWO, inderdaad. Met in eerste instantie het idee om chirurg te worden. Dat leek me wel wat. Mensen helpen. Natuur- en scheikunde vond ik echter vrij ingewikkeld, maar die vakken moeten je toch wel goed liggen als chirurg, dus koos ik er al snel voor om advocaat te worden. Met hetzelfde idee, om mensen te helpen.”

,,Nadat ik de eerste jaren de school dus op stelten had gezet, werd ik vanaf de vierde klas – kan ook de vijfde zijn geweest – toch wat serieuzer. Al moest het hoogtepunt nog komen. Drie maanden voor het eindexamen zat ik een keer in de aula. Toen bedacht ik me dat we straks de school zouden verlaten en over een half jaar niemand ons meer zou herinneren of het over ons zou hebben. Dat kon ik niet laten gebeuren. Dus kwam ik op het idee om een koekgevecht te houden in de aula. Mijn klasgenoten – inmiddels allemaal serieus en saai – gaven geen sjoege, dus benaderde ik Jan de Witte (Blanko). Niet geheel verrassend, was die gelijk enthousiast.

De daaropvolgende dagen gingen we alle jongensgroepen van school af. We spraken een datum af en de dag voor het zover was, liep ik door de supermarkt om koek in te slaan. Daar liepen werkelijk alle jongens van de school met hetzelfde doel. Op de bewuste dag voelde je het al borrelen. Meneer Laan, de conciërge, kwam de aula in en vertelde dat hij geruchten had gehoord dat er een koekgevecht ging plaatsvinden. Dat kon absoluut niet doorgaan, zei hij. En toen gebeurde het. De boel ontplofte. De meiden doken onder de tafels en de jongens begonnen massaal met koeken te gooien…”

Lees meer in de NIVO door Jan Koning.