In memoriam Frits van Vlaanderen

Ons bereikte het droevige bericht dat lid van verdienste van EVC, Frits van Vlaanderen is overleden.

Frits stamde uit de familie Van Vlaanderen met een groot hart voor EVC. Wie van de oudere EVC-ers kende de familie niet. Het beheer van de materialen en het oude kantinetje was hun op het lijf geschreven. Daarnaast had vader Klaas ook nog tijd om de adspiranten mede te begeleiden, waarin zoon Frits een plaats had gekregen.

Frits ontwikkelde zich tot een zeer degelijke en stoere speler via de A-junioren tot speler van het eerste elftal. Ondergetekende herinnert zich nog levendig de eerste wedstrijd voor het eerste elftal in 1958. Door perikelen binnen de club rond aangekochte spelers van buiten Edam, werd besloten om te verjongen. Zo stonden plotseling drie spelers van 15 en 16 jaar in het eerste elftal, Frits, Piet Springer en ondergetekende. Zij vormden daarna een vast binnentrio, linksbinnen, midvoor en rechtsbinnen. Als ik het goed heb was de eerste wedstrijd tegen ADO-20, eindstand 0-0.

Gedenkwaardig is de promotiewedstrijd voor een plaats in de 2e klasse tegen RKAFC in 1967, gewonnen met 7-1, waarin Frits 4 maal scoorde. Later is Frits, dankzij zijn verdedigende kwaliteiten naar de achterhoede verhuisd. Hij was daar bijna een niet te passeren back. In totaal heeft Frits meer dan 20 jaren in het eerste elftal gespeeld.

In de vervolg jaren heeft Frits nog het nodige werk verricht voor de jeugd en het tweede elftal. Als beloning voor zijn hele carrière bij EVC is hij in 1982 benoemd tot lid van verdienste. De laatste tijd kon je merken dat zijn gezondheid minder werd, hoewel hij nog vaak in Edam te zien was tijdens het uitlaten van de hond.

Frits we zullen je missen, rust in vrede.

Namens EVC, Cees Frikkee

Op de foto het kampioenselftal van de Zondag 1 op 2 april 1967 voor de wedstrijd tegen RKAFC. Frits gehurkt 2e van links.