De Krant

Dagelijks lezen wij het Noordhollands Dagblad, editie Waterlands Dagblad, omdat mijn column daar in staat. Ik begrijp nog steeds niet waarom ze hun naam fout schrijven, want dat moet Noord-Hollands Dagblad zijn, maar ik ben te lui om het uit te zoeken. Het is een leuke, echt lokale en provinciale krant, met drie keer per week mijn favoriete puzzel, de Filippine.

Daarnaast lezen wij deze week Trouw, die krijgen we tijdens hun vakantie van Baukje en Kitty, mijn zus en schoonzus. Gisteravond vroeg Kitty hoe hun krant beviel en ik moet zeggen, het is erg leuk, een tweede krant erbij, of eigenlijk een derde want in het weekend lezen we ook de Volkskrant. Trouw heeft net even een andere kijk op de zaak. Net wat inhoudelijker en wat diepgaander als ik het mag zeggen. Als het NHD een buurman is waarmee je lekker kunt kletsen dan is Trouw een buurman waar je gelijk een goed gesprek mee hebt, zonder dat-ie je wil overtuigen. Dat is ook wel eens fijn.

Vandaag kreeg ik een mailtje van het Nederlands Dagblad, een krant waarvan mijn vader nog aan de wieg heeft gestaan, dat de betekenis van Hemelvaartsdag wil uitleggen. Kijk, dat is toch meer een dominee dan een buurman, waarmee ik niets verkeerds wil zeggen, want dominees hebben een groot aandeel in mijn opvoeding gehad, al zou je dat misschien niet zeggen, mijn vader was bijna zelf nog dominee geworden en het liefst was ik ook dominee geweest, maar stukjesschrijver is ook goed. Liever elke dag een stukje dan twee keer per week een preek. Trouw heeft ook zo’n mooie bijlage, de Verdieping, over de dingen waar het echt om gaat zoals literatuur en twijfel. Een verdieping (die omhoog gaat) heet zo omdat ze op een schip beginnen te tellen vanaf het bovendek.

Dan heb je nog de Rotterdammer, Een Gezellige Krant, die ik vroeger bezorgde. Op woensdag haalde ik dan mijn geld op aan het loket van het Algemeen Dagblad aan de Schiedamse Vest, waarna ik de stad in ging om muziek te luisteren en platen te kopen, maar dat is weer een ander verhaal.