Buiswater en de Zuiderzeeballade

Thuis in Landgraaf ligt onze gast zijn tijd uit te zitten, want de sluipmoordenaar heeft hem gevonden en het fatale bericht dat hij uitbehandeld was, sloeg in als een bom. Bert (geb. 1944) wordt thuis liefdevol verzorgd en er ontstaat behoefte om er nog éénmaal uit te kunnen voordat… Op Google zetten ze enkele zoekwoorden die betrekking hebben op de wens en direct popt Stichting Vaarwens op. Na even op de website te hebben gekeken is de beslissing snel genomen waarna zijn lieve echtgenote Anita het intakeformulier invult, want ze willen graag nog éénmaal samen het water op!

Veel tijd heeft Bert niet meer, dus de planning zoekt de eerstvolgende openstaande dag. Vandaag is het zo ver… De natuur is weer eens onstuimig, ruig wild en ongewis met harde wind (stoten) flinke buien, maar ook af en toe een zonnetje. Dagschipper Alex en boots An hoeven niet zo vroeg uit de veren, want de familie moet helemaal uit Landgraaf komen en zullen rond 11.00 met de SAW in Amsterdam arriveren. Aangekomen, maken ze het schip klaar voor brancardbezoek en zetten koffie. Alex kijkt eens snuivig omhoog naar de overtrekkende buienluchten en mompelt; ”Ze treffen het niet!”

De ambulance van Stichting Ambulance Wens komt aan met oprichter Kees Veldboer aan het roer (stuur). Na een tweeënhalf uur durende rit vanuit Langraaf – waar de zon scheen - wordt Bert snel aan boord gereden, gevolgd door zijn echtgenote Anita naar de Vaarwens gereden. Daar is het warm en gezellig en het geurt naar verse koffie en we hebben een heerlijke Limburgse vlaai erbij gekregen van Bert en Anita.

Alex vraagt; “Bert, wat wil je vandaag?”
“Vrijheid, varen!” is het korte maar duidelijke antwoord.
Alex; “Oké, mooi rustig Amsterdam door?”
Bert; “Nee hoor… IJsselmeer graag!”
Alex; “prima Bert, maar dan gaan we wel schommelen hoor!”
Bert; “ Graag!” De kar gaat aan, de trossen gaan los en hoppaaa… richting open water!

Bert heeft ondanks de lange rit energie gekregen door de ‘Vaarwensboost’ en is al snel van de brancard af. Alex vraagt of hij even aan het roer wil, en dat is niet tegen dovemans oren gezegd. Even later zit Bert met een trotse glimlach achter de stuurstand, geflankeerd door zijn lieve echtgenote. Zij krijgt het even te kwaad bij het zien van de gelukkige gelaatstrekken van haar man, die vandaag even niet lijdt, maar leeft! ‘Liefde tot de dood ons scheidt’… dat zie je duidelijk bij deze twee lieve mensen.

We schutten vlot in de Oranjesluizen, scharrelen het Buiten IJ af langs het ‘Vuurtje’ en schieten het Markermeer op. De golven vallen mee, want we varen mooi onder de ‘hoge wal’ door. Toch haalt Alex de Hollandse driekleur achter op het schip binnen want die waait kapot, ten teken dat er best wind staat! In Muiden bij de KNZ&RV aangemeerd en met het zicht op het Muiderslot genieten we van de rust en een heerlijke lunch die An heeft voorbereid. Dan wordt het tijd om aan de terugreis te beginnen en het groet genieten kan beginnen. De wind is aangetrokken en in vlagen meten we 9 beaufort. Woest slaan de golven tegen de boeg en veel buiswater klettert over het schip, terwijl er binnen uit volle borst de Zuiderzeeballade wordt gezongen…

Het leven is wreed, maar met hele mooie momenten en Bert geniet vandaag met volle teugen van dit moment! Na terug te zijn geschut in de Oranjesluizen, nog even in alle rust door het pittoreske Zijkanaal K en dan weer naar de Marina. Daar nemen we met pijn in het hart afscheid van Bert en zijn geliefden, die vandaag allen getuige waren van een stormachtige vaarwenstocht…

Vaarwel Bert

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.