De verloren tapes van “ome Herman” (video)
In 1982 kocht ik van “ome Herman Steur” mijn eerste video set. Ik was toen TV-piraat in Monnickendam (Troet Town TV) en had geen video camera. Ome Herman, die toen al lang en breed in Sri Lanka woonde, bleek in zijn opslag garage in Monnickendam nog één van de eerste (jaren zeventig) portable video sets te hebben, die al sinds 1973 niet meer gebruikt was.
Het bleek een “oude” Akai VT-5-spoelen recorder te zijn. Maar doordat de recorder lange tijd niet gebruikt was, waren de aandrijf riemen uitgedroogd en liep de recorder niet helemaal lekker meer. Na een aantal zeer leuke opnames voor Troet Town TV met “Jut & Jull” en een voetbal wedstrijd van de sociale werkplaats waarin Roel Kloet en Stef Viskoper schitterde naast Harry Vermegen, begaf de recorder het, en kon de video set met “Pieter Kes” mee.
Ik woonde destijds op het Speet en verhuisde niet veel later naar de Margrietstraat. Inmiddels veertig jaar later, besloten we vorig jaar om de zoder eens goed op te ruimen, want (zoals bij iedereen) stapelde ook wij alle hoekjes en gaatje vol met spullen waar je eigenlijk nooit meer naar om kijkt. Ergens achter een knieschot op zolder vond ik een koffertje met een hele hoop cassettes en bandrecorderbanden met opnames vanuit mijn DJ-verleden (KoperenVis 1976-1982 en Radio Piraat met o.a. de Monnickendammer Top20, die ik altijd op zondag ochtend uitzond voordat ik naar de KoperenVis ging om de legendarische zondagmiddagen te draaien).
Tussen deze tapes vond ik ook zes Akai VT-5-spoelen, en was benieuwd wat er op stond. Na weken zoeken op Internet, bleek er in Europa nog één bedrijf te zijn dat in staat was om dit soort spoelen te digitaliseren. Dat bleek nog erg “tricky” te zijn, want “magneet banden” blijken na verloop van jaren te demagnetiseren of soms gewoon te verpulveren, zeker als ze niet onder de juiste omstandigheden bewaard zijn. Dus een enorme gok, want ongeacht het resultaat, de opstartkosten moesten betaald worden en vervolgens een redelijk kostbare prijs per minuut (of deel daarvan), met een minimum van 10 minuten per tape.
Na ongeveer drie maanden kreeg ik een email dat er ongeveer 100 minuten video op de tapes zijn gevonden. Wat er op stond konden ze niet zeggen, wel dat de kwaliteit van beeld en geluid nogal varieerde. Daarbij de vraag of ik de gok wilde nemen om verder te digitaliseren of het project wilde afbreken. De nieuwsgierigheid nam over en toch de gok maar genomen om het project door te zetten.
Toen ik eindelijk alles binnen kreeg, voelde ik mij zo opgewonden als een zes-jarige in Sinterklaas tijd. JA, beeld en geluid zijn vaak belabberd of ronduit slecht. Soms niet scherp, soms een enorme piep in het geluid, soms sneeuw of ruis in beeld, en “ome Herman” en zijn hulp, waren ook niet altijd de beste cameramensen. Maar “video editen” is een beetje een hobby van me, dus zag ik alleen maar een enorme mooie uitdaging met zulke mooie unieke beelden uit een enorme mooie tijd van een enorm mooi feest.
Wat het precies gaat worden, weet ik niet, want het is een enorme tijdrovende klus, waarvan ik mezelf niet kan bedwingen om alvast een paar beelden met jullie te delen…..