Pius, zo ongewoon gewoon

Het bestuur van het Volendams Museum nam met schrik kennis van het ongeval dat Pius Schilder de afgelopen week overkwam. Daags daarna maakte de schrik plaats voor ontzetting. Ons dorp heeft een vriend verloren, het museum heeft een vriend verloren.

Natuurlijk gaan onze gedachten uit naar zijn vrouw, zijn kinderen, zijn kleinkinderen. En ook naar de verdere familie en de vrienden en kennissen. En wie was nu niet een vriend of kennis van Pius. Het aantal is niet op één hand te tellen. Het was zo makkelijk voor verenigingen en stichtingen om aan Pius even te vragen of hij een foto kon nemen en een stukje wilde plaatsen in de Nivo. En altijd kon je rekenen op een positieve reactie.

Dat vond iedereen en wij in het museum dus ook maar heel gewoon. Maar als je er over nadenkt, is het uitzonderlijk ongewoon. Dat kon alleen maar bij de Nivo, omdat Pius er was.

Op Pius kon je altijd rekenen. Hij was er, maakte foto’s en was altijd zo slim om gebruikte toespraken en stukjes te gebruiken als aanvullende tekst in de Nivo. En nu, veel te vroeg, moeten we afscheid nemen en is de normale vertrouwdheid voor eeuwig verdwenen. En velen onder ons zullen dat beamen.

Pius wat zal het Museum je missen, en wat zal Volendam je missen. Ondanks je voornemen om het rustiger aan te gaan doen, was je er en stond je voor iedereen klaar. Je was een ongewoon gewoon mens, eerlijk, betrouwbaar en een rots voor je gezin, familie en kennissen. We wensen je vrouw, kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe de komende tijd. Het gemis doet pijn. Op den duur maakt pijn en verdriet plaats voor herinneringen en we kunnen alleen maar zeggen dat het alleen maar goede herinneringen zijn.

Pius, moge je rusten in vrede.