Vierduizend zilverlingen

De gemeente Waterland wil de beiaardier van de Speeltoren naar huis sturen. Levert vierduizend euro op. Alle beetjes helpen zullen ze daar gedacht hebben toen ze de kadernota opstelden, dat is een soort voorbegroting waarin nog van alles geschrapt kan worden. Ik zou zeggen, schrap dit absurde voorstel maar als eerste. Onze beiaardier die op zaterdag zijn vrolijke klanken over de markt laat palaveren. Onze beiaardier die onlangs nog zo goed was om in verband met de ziekte van George Kooymans en de opheffing van Golden Earring Radar Love te spelen.

Onze beiaardier speelt op het oudste nog bespeelde carillon ter wereld. Hoort u dat, goede gemeenteraadsleden? Waar is uw historisch besef bij zo’n hysterische maatregel? Onze lieve, oude stad beschikt over het oudste tot in 2021 bespeelde carillon ter wereld? Moet het zo? Het ontslag van de beiaardier gaat een verradersloon van vierduizend zilverlingen opleveren. Is een beiaard niet een van de eerste stadsrechten van ons goede, oude Monnikendam? Straks gaan ze nog het haantje van de Grote Kerk verkopen! Ja, maar het is een heel mooi haantje en dat kan op de zwarte markt nog heel wat opleveren! We moeten toch bezuinigen?

Je vraagt je wel eens af wie dit soort dingen verzint. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dat serieus kan bedenken. Het moet zo gegaan zijn: ‘Goed, mensen, even over de bezuinigingen, als we nu eerst wat ophef maken en zeggen te stoppen met het bespelen van de Speeltoren, dan is iedereen weer bij de les. Ze schrikken zich allemaal het apelazarus. We doen het natuurlijk niet, maar dan weet iedereen weer dat we moeten bezuinigen. Goed idee, toch?’ Je zou bijna wensen dat het zo gegaan is, want dan was er nog enige hoop, maar ik vrees dat onze gemeenteraadsleden zo leep niet zijn. Ja, nu het naar buiten komt en slecht valt heeft iedereen opeens bezwaar: Nee, we hebben er niet goed over nagedacht. Ja, dank je de koekoek. Dit voorstel had natuurlijk niet verder mogen komen dan de prullenbak van de raadszaal. Weg ermee!