Opa Siem de Boer en kleinzoon Jim de Boer vertellen over Hoeve Dove Willem aan de Kooiweg in Warder

‘Mijn opa is eigenlijk niet écht met pensioen. Een boer blijft een boer. Boer ben je in hart en nieren.” Als kleinzoon Jim deze wijze woorden uitspreekt knikt zijn opa Siem bevestigend. Beiden hebben een passie voor het melkveebedrijf. Als neventak heeft het bedrijf aan de Kooiweg ook een zorgboerderij waar oom Siem verantwoordelijk voor is. Jim wilde ooit meubelmaker worden maar het melkvee bleef trekken. “Wat het boerenleven zo speciaal maakt? Het is die vrijheid en de natuur. En natuurlijk de koeien zelf. Het is het gevoel dat je hebt met de beesten.”

Opa Siem de Boer kan zich nog elke dag verbazen over alle veranderingen die hij meemaakte tijdens zijn lange carrière. “Toen ik als jonge vent bij mijn vader werkte als boerenknecht had je als boer slechts een paar koeien. Thuis werd met de hand gemolken en het werk met paarden gedaan. Mijn broer Wim was de paardenman. En wat waren er veel boeren in die tijd in Edam en Zeevang. Niet normaal! Daar is nu nog maar bar weinig van over. Ik had vroeger nooit kunnen dromen dat we ooit zo’n mooi en groot bedrijf zouden hebben met momenteel zo’n 300 melkkoeien. Een visie had ik niet echt. Dacht niet veel na over de toekomst. Ik wilde boer worden, dat was alles.”

Hoeve Dove Willem van familie De Boer dankt zijn naam aan de grootvader van Siem de Boer. Siem: “Mijn opa was een echte Edammer. Een doodgoeie man. Hij werd Dove Willem genoemd sinds ie doof was geworden door het afgaan van een kanon in de oorlog. Zijn zoon Siem werd Siem van Dove Willem genoemd en omdat mijn naam ook Siem is werd ik al snel Siem van Siem van Dove Willem. Om het wat makkelijker te maken noemen de meeste mensen mij ‘Siem Snor’.

Grote vaart

Net als zijn kleinzoon Jim (21) was opa Siem (79) als jonge jongen ook niet direct van plan boer te worden. “Als boerenzoon was ik gewend aan een vrij leven, dus de grote vaart leek me wel wat. Ik heb een jaar en negen maanden gevaren, ik ben zelfs in Amerika geweest, en toen ik thuis kwam droeg ik een snor. Nooit meer afgeschoren.”

Eenmaal thuis ging Siem zijn vader helpen op de boerderij en een tijdje later kocht zijn vader een boerderijtje voor hem aan de Kooiweg. Siem trouwde met Rita en ze kregen zes kinderen.

Opvolger

Samen met twee zoons, Siem en Jaap, richtte Siem Snor een maatschap op en het boeren ging zeer voorspoedig. Zijn kleinzoon Jim komt ook uit een gezin van zes kinderen en woont op zo'n 300 meter afstand van zijn grootvader. Als klein jongetje hielp hij al mee op de boerderij. “Ik was elf jaar toen ik voor de eerste keer op een trekker zat, maar dat is eigenlijk al best oud”, vertelt Jim lachend. Leren ging hem niet heel goed af maar hij ging wel met plezier naar school; eerst naar De Nieuwe School, daarna volgde De Triade. “Alleen als er thuis op de boerderij gekuild werd, bleef ik een dagje thuis. Het was altijd fantastisch die grasoogst. Al die machines op het land, zó mooi! Het is voor mij nog steeds dé gebeurtenis van het jaar.”

Feijenoord hooligan

Opa Siem Snor had niet direct door dat zijn kleinzoon Jim talent had voor het boerenleven. “Ik dacht dat ie Feyenoord hooligan zou worden. Hij was heel wild, hij sloopte altijd de boel.”

Echte koeienman

Maar toen Jim een jaar of 18 was viel toch het kwartje. Toen hij bij zijn ouders Jaap en Yvonne aan het werk ging, bleek dat hij ‘het’ in zijn vingers had. “Hij is een echte koeienman, hij herkent alle koeien”, verduidelijkt zijn opa Siem. “Hij wist gewoon wie wie was. Ik herken in Jim de liefde voor het vee. Dat heb je of dat heb je niet.”

“Hier ligt mijn toekomst”

Dus sinds anderhalf jaar is ook kleinzoon Jim opgenomen in de maatschap. Ondanks de problemen die boerenbedrijven momenteel ondervinden door nieuwe milieuwetgeving maakt Jim zich geen al te grote zorgen. “Hier ligt mijn toekomst. Dit is wat ik wil en wat ik ontzettend mooi vind om te doen”, zegt hij stellig.