Een harde, maar warme zomerwind
Vandaag varen we met Piet (geb. 1952) uit Dordrecht. Hij trof het niet bij het uitdelen van onze houdbaarheidsdatum, want hij is te jong getroffen door Parkinson. Bijna alles is hem afgenomen, maar de trek om nog een keer te varen blijft. In de intake staat: “We hebben vaak gevaren maar dat is niet meer mogelijk. Het lijkt ons superfijn om nog één keer met onze dochters Mieke, Anne en Elles te kunnen gaan varen!” Vandaag staat Piet gepland op een dag met een harde, maar warme zomerwind…
Dagschipper Ton en boots An zijn al vroeg aan boord om het schip voor onze gast in de rolstoel te ontvangen. Onze nieuwe vaarvrijwilligster Sandra zou ook mee, maar die moet helemaal vanuit Arnhem komen en ze staat volledig vast in de file, dus maakt ze rechtsomkeert, want ze komt niet meer op tijd. Jammer… maar dat is Nederland ten voeten uit! De rolstoelbus komt wel op tijd aan in Amsterdam met daarin Piet, zijn echtgenote Ans en hun dochters. Ton en An staan klaar voor ontvangst en er volgt een hartelijk welkom. Snel aan boord, en koffie…
Ton doet een kort welkomstwoordje en vraagt waar de Dordrechtenaren heen zouden willen. Het wordt een rondje Zaanse Schans, dus gaan de trossen los en we gaan stuurboord uit. Piet staat op het achterdek te genieten van alles wat er in- en om het Amsterdamse vaarwater te zien valt en geniet enorm, want vandaag blijft de ziekte even achter op de kade... Het waait straf, maar dagschipper - en voormalig zeeloods - Ton heeft het schip volledig onder controle en dat voelt vertrouwd.
Na de schutting in de Wilhelminasluis, zet Ton koers naar de prachtige molen ‘Het Jonge Schaap’ waar we altijd mogen aanmeren en waar An een heerlijke lunch serveert, maar helaas niet voor Piet. Hij moet het doen met sondevoeding… Dan gaan Ans en de dochters de houtzaagmolen in voor een rondleiding. Als ze terugkomen, gaan de trossen weer los en maken we de retourvaart naar de Marina. Marieke gaat aan het roer en vind het geweldig. Nog steeds zit Piet kraakhelder alles te beleven, want hij wil niets, maar dan ook niets van deze prachtige dag missen!
Aan ook deze onstuimige vaardag komt een eind en na het aanmeren maken we ons klaar om Piet te ontschepen en afscheid te nemen. Het blijft altijd weer een moeilijk stukje, zeker als je merkt dat de ziekte op de kade heeft gewacht op zijn terugkomst, want plotseling is de werkelijkheid terug. Piet houdt zich groot en dapper, waarvoor we respect hebben, maar we weten dat van binnen zijn hart huilt bij het afscheid van het water…
Vaarwel dappere Piet
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.