Volendamse Karina Bont overleden na ongeval in Griekenland: ’Ze had nog zoveel dromen’

De Nederlandse vrouw die donderdag op tragische wijze om het leven is gekomen bij een auto-ongeluk op het Griekse eiland Karpathos is Karina Bont. Karina is 51 jaar geworden. Haar echtgenoot ligt nog in het Rhodes ziekenhuis. Volgens de laatste berichten is hij wel aanspreekbaar.

De ongekend sportieve Volendamse Karina Bont werd ‘wereldnieuws’ toen ze - samen met haar tweelingzus Miranda - op zeven continenten een marathon had voltooid, waaronder eentje over de Chinese Muur en die van Antarctica. De laatste beschouwden ze als de allermooiste.

Hier het hele Premium artikel op de site van het NHD. Archieffoto: Karina met haar tweelingzus in Antarctica.

Nadat ze lid waren geworden van de Zeven Continenten Club, spraken ze hun droom uit om ooit nog mee te doen aan de Marathon De Sables in Marokko. De zwaarste tocht ter wereld van zeven dagen 270 kilometer door de Sahara. Deze droom hebben de zussen – die onafscheidelijk van elkaar waren – helaas niet samen mogen verwezenlijken.

Bucketlist

Elisa Wolters, een oud-klasgenoot van Bont, zegt dat Karina nog volop in het leven stond: ,,Haar bucketlist was nog lang niet afgewerkt. Ze had nog zoveel dromen, die helaas voor altijd dromen zullen blijven. We zaten in dezelfde klas. En wat voor één. Ik durf te zeggen de leukste en meest bijzondere klas die er ooit bestaan heeft.’’

,,Vele herinneringen zal ik - en ik denk al haar klasgenootjes van toen - blijven koesteren. We volleybalden samen op hoog niveau. Verliezen kon niet, want je kon niet tegen je verlies. Dus wat er ook gebeurde, we moesten winnen. Als het om sport ging veranderde jij van een vrolijke, lachende meid naar een bloedserieuze strijdlustige sportster die nooit opgaf. Dit ongeluk had nooit mogen gebeuren. Je had nog zoveel plannen. We hadden al een reünie bedacht om deze leuke gezellige en knotsgekke klas weer eens bij elkaar te krijgen voor een paar dagen hier in Portugal waar je nog altijd wilde wandelen. Je reservering stond al in de agenda bij ons. Nu in ene, is alles anders. Je laat een enorme leegte achter, maar weet dat we je nooit zullen vergeten.”

Het nieuws van het overlijden van Bont is in Volendam ingeslagen als een bom. Haar neven en nichten spreken van een onvoorstelbaar verlies. ,,Ze was zo geliefd. Altijd vol positiviteit, een echte doorzetter en iemand die zielsveel van haar kinderen, haar zus, haar ouders en neefjes en nichtjes hield. Ze was voor ons echt een voorbeeld en we konden altijd op haar rekenen. De verslagenheid is enorm en we zijn er allemaal kapot van.”

Bont was werkzaam bij makelaarsbedrijf Nemassdeboer. Ook daar is de verslagenheid onder collega’s enorm. Elles Kras, collega en vriendin, vertelt: ,,Karina kreeg het voor elkaar om alle collega’s aan het hardlopen te krijgen. Sommigen zijn zelfs een marathon gaan lopen. De energie die ze had, was grenzeloos en bracht ze over op anderen.”

,,Als iemand iets wilde lenen, had Karina het voor je’’, zegt Kras. ,,Ging iemand skiën, had ze wat je nodig had. Schaatsen? Geen probleem. Als iemand ging kamperen, had ze een tent voor je liggen. Zo vrijgevig, gigantisch lief en altijd positief. Ik sprak een buurvrouw waar onlangs de bliksem in was geslagen en die vertelde dat ze amper thuis was en Karina had alles al geregeld met de verzekering. Ze was er met een knuffel als je die nodig had, zat vol met liefde en was echt een gigant. We gaan haar ongelooflijk missen.”

Herinneringen

Haar buren John en Ina Helsloot waren twee van de velen die Bont wist te enthousiasmeren om het wandelen op te pakken. ,,Ze had zo’n ongekende energie en stak ons aan om onder andere aan de Vierdaagse en Nachtwandelingen mee te doen. Dan zei ze er voor het gemak even niet bij hoe ver dat wel niet is. Zo zijn we een keer naar Laren gereden met de bus voor de Midzomeravondloop. Dan werd je daar afgezet en wandelde je naar huis. 50 kilometer midden in de nacht en dat werden er 57. Karina deed net of het een schoolreisje was en eigenlijk was dat het ook. Super gezellig.”

,,Een onvergetelijke herinnering. ’s Nachts gebakken eieren eten onder het viaduct en dan de maan onder zien gaan en de zon weer op zien komen. Als we dan ’s morgens om half acht aankwamen in Volendam had ze geregeld dat er al personeel aanwezig was bij Restaurant Van den Hogen. Want, zei ze: ,,wij lusten wel een biertje.’’ Het was er eentje uit duizenden en iedere keer als ze langsliep, zei ze altijd: ,,Hey topper!’’ Vreselijk dat ze er niet meer is. Karina en Miranda zorgden er altijd voor dat we voor we het in de gaten hadden weer thuis waren.”

Inspiratiebron

Ook Ron Kwakman & Geranne Molenaar herinneren Karina als iemand met een warm hart. Molenaar: ,,Herinneringen aan Karina zijn direct ook herinneringen aan Miranda, omdat ze altijd samen waren. Wat haar en Miranda zo speciaal maken, is dat ze altijd het beste met iedereen voor hebben en dat ze dan ook alles tot in de puntjes voor je willen verzorgen. Als er bijvoorbeeld natuurijs lag, ging mijn moeder samen met Karina en Miranda schaatsen en dan zorgden ze ervoor dat de kinderen tussen de middag werden opgevangen met een verzorgde lunch. Ook al hebben ze zelf 50 kilometer gewandeld, hardgelopen of geschaatst, bij Karina en Miranda is iedereen welkom en wordt voor iedereen gezorgd. De hemel is een geweldige zorgzame, sportieve, gedreven, sympathieke vrouw rijker. Ik hoop dat ze een inspiratiebron is voor velen en dat ze op die manier toch een beetje blijft leven.”