De groene vingers van… Marijke van Vuure en Kees Latjes
Wij wonen nu ruim 20 jaar op de Voorhaven 50. Toen we dit huis kochten was de tuin een groot grasveld met aan de achterkant een berg rommel met een golfplaten dak er overheen. Het enige mooie wat er in stond was de walnootboom uit de jaren ’40.
Foto Marianne Jonkman: Kees en Marijke in hun mooie tuin aan de Voorhaven.
Wat hebben jullie aan de tuin gedaan en waar halen jullie de inspiratie vandaan?
De boom hebben we laten staan en de rest is er allemaal uit gegaan. We houden van verschillende niveaus in de tuin dus we hebben alles afgegraven, tientallen aanhangers vol met grond en zand zijn er afgevoerd. Tijdens het afgraven troffen we een oude waterput aan. Deze hebben we in ere hersteld en daarnaast hebben we een soort verdieping aangebracht waar nu varens en mossen in groeien.
Het vochtige plekje is ook een prima schuilplek voor de padden en salamanders. Zo hebben we meerdere hoekjes in de tuin gemaakt, een soort minituintjes, zoals het sedum tuintje op de dakpannen. Voor de beplanting hebben we ons laten inspireren door de ideeën van tuinarchitect Piet Oudolf, zijn weefborders vinden wij prachtig. Oudolf heeft een natuurlijke beplantingsstijl die je ook in onze tuin terugziet.
In welk seizoen is de tuin op zijn mooist?
Het voorjaar vind ik het mooiste moment, wanneer al het groen ontluikt. Vooral in juni als het in bloei komt, dan genieten we ervan om verwachtingsvol door de tuin te lopen en alles wat uitkomt te aanschouwen.
Waar zijn jullie trots op en wat is er bijzonder aan de tuin?
Onze grote trots is toch wel de vijver. In alle vorige tuinen hebben ook vijvers gehad, dus bij dit huis wilde we er ook weer een. Kees heeft hem zelf gemaakt in de stijl van een poldersloot. Hij zat voorheen vol met kikkers maar de kikkerdril werd opgegeten door de salamanders en nu zitten er vooral padden in.
Laatst hebben we wel weer nieuwe kikkerdril uit een sloot gevist en in onze vijver uitgezet, misschien lukt het om ze weer terug te krijgen. Een paar jaar geleden hebben we de geboortes van waterjuffers kunnen volgen. De larven leven onder water en na twee jaar kruipen ze via een stengel uit het water.
Als ze uit hun huid kruipen zijn het waterjuffers geworden die na een half uurtje drogen wegvliegen. Heel bijzonder om dat in je eigen tuin te kunnen volgen.