Annick Smit, Bachelor Diergeneeskunde: ‘Als dierenarts ben je een soort huisarts, chirurg en tandarts in één’

Veel jonge meisjes dromen ervan om later dierenarts te worden, maar bij de meesten van hen verdwijnt die droom langzamerhand naarmate zij iets ouder worden. Zo niet bij de 23-jarige Annick Smit. Al op jonge leeftijd wist zij zeker dat ze later dierenarts wilde worden, en eigenlijk is dat verlangen sindsdien alleen maar sterker geworden. De Volendamse wist van tevoren dat het een lang en zwaar traject zou worden, met zowel het nodige stampwerk als het soms smerige fysieke werk, maar juist dat uitdagende en afwisselende aspect spreekt haar zo aan in dit bijzondere vak. Vorige week rondde ze haar Bachelor Diergeneeskunde aan de Universiteit Utrecht met succes af en sindsdien wil ze niets liever dan zo snel mogelijk doorstromen naar de aansluitende driejarige Master Diergeneeskunde.

Annick geeft toe dat het zo nu en dan echt afzien was de afgelopen drie jaar. ,,Het was zwaar, maar ik heb geen moment aan stoppen gedacht. Misschien heb ik achteraf ook mazzel gehad dat ik zo sterk in talen was, want bijna al het studiemateriaal was in het Engels. Ook bij het schrijven van mijn scriptie kwam dat goed van pas.” Annick kreeg voor haar scriptie een verschrikkelijk saai onderwerp toegewezen: de eliminatie van paternale mitochondriën. Omdat studenten Diergeneeskunde slechts vijf weken de tijd hebben voor het schrijven van hun scriptie, en de professor die Annick begeleidde het ontzettend druk had, heeft ze in die periode slechts een keer contact met hem gehad. Achteraf gaf hij echter aan dat hij nog nooit zo’n goede Bachelor scriptie had gelezen. ,,Ik denk dat dit komt omdat er maar weinig studenten rondlopen met een sterk taalgevoel”, lacht Annick.

Omdat ook de aansluitende Master Diergeneeskunde slechts een klein aantal plaatsen biedt, vindt er elk jaar ook hiervoor toelating plaats op basis van loting. En helaas is Annick dit jaar weer uitgeloot, maar niets weerhoudt de vastberaden Volendamse ervan om het komend jaar opnieuw te proberen.

Lees meer in de NIVO door Leonie Veerman.