Overpeinzingen vanuit de Volendammer Zaal – Schilderij 1: St. Maarten in Volendam

Een zelf bedacht en samengesteld museum waar je in je hoofd kunt ronddwalen; dat sprak tot de verbeelding. En dat doet het nog steeds.

In zijn artikel dat nu in 10 afleveringen op enClave verschijnt neemt Marcel Tuyp zijn lezers bij de hand door zijn denkbeeldige museum waar het kunstenaarsverleden van Volendam centraal staat

Schilderij 1: St. Maarten in Volendam, 1907, Willem Maris Jacobszoon, olieverf op doek, 125 cm x 175 cm (Collectie Art Hotel Spaander)

Tijdens mijn studententijd begin jaren negentig stond ik wel eens achter het buffet bij Hotel-Restaurant Van Diepen (tegenwoordig Brasserie Cathrien)[1] waar St. Maarten in Volendam van Willem Maris Jacobszoon in het restaurant aan de muur prijkte. Het hangt nu in de Botterzaal[2] in Hotel Spaander. Die sfeer in het Oudhollandse restaurant Van Diepen was trouwens zo delicaat, dat ik haar nooit meer ergens anders heb geproefd. Mijn eerste vissoep, oranje van kleur en rijk gelardeerd met koningskrab, at ik hier.

Stiekem als ik – los van nachtportier Jan Voortman (1922-2011) – om het glaswerk te drogen alleen nog aanwezig was in het restaurant. Ter verlichting van deze eenzaamheid zocht ik soms vertroosting in die verlaten, rijkelijk gevulde kombuis waar Frans Ter Riele overdag met zijn houten lepel de scepter zwaaide. In zekere zin zijn studenten toch ook kunstenaars? Vooral tegenwoordig. Tijdens zo’n al nacht geworden avond droomde ik tijdens een korte welverdiende pauze staand dan ook weleens weg, kijkend naar het omvangrijke St. Maarten in Volendam. Het is de onderlinge zorgzaamheid van de kinderen die mij het meest ontroert.

Hier het hele artikel van Marcel Tuyp op de site van En-Clave.