Overpeinzingen vanuit de Volendammer Zaal – Schilderij 2: Portret van Hille Kwakman

Een zelf bedacht en samengesteld museum waar je in je hoofd kunt ronddwalen; dat sprak tot de verbeelding. En dat doet het nog steeds.

In zijn artikel dat nu in 10 afleveringen op enClave verschijnt neemt Marcel Tuyp zijn lezers bij de hand door zijn denkbeeldige museum waar het kunstenaarsverleden van Volendam centraal staat

Schilderij 2: Portret van Hille Kwakman

Toen ik dit portret in 2009 in het Zuiderzeemuseum zag, bleek ik op slag verliefd op een meisje dat mijn overgrootmoeder had kunnen zijn. Die mild spottende zelfverzekerdheid en die zachte jeugdigheid in haar bovenal warme ogen ontroerden mij zeer. Steeds weer en elke keer meer. Volgens schilderdocent Jan Stroek gebruikte Sluiter gebrande omber en sienna voor die indringende okergeel-bruine kleur.

Hillegonda is hier op haar zondags of in heur werkgoed. In mijn horecatijd zag ik dat onze klederdracht geknipt is voor jonge, frisse meiden. De schrijver en met ‘peinture barbarisme’ geafficheerde beeldend kunstenaar Jan Cremer – nimmer afkerig van wat provocatie ‘pour épater les bourgeois’: ‘Rembrandt? Wie is dat? Ik heb geen verstand van sport.’– , vond Volendammer vrouwen in klederdracht de allermooiste.

Hier het hele artikel van Marcel Tuyp op de site van En-Clave.