Overpeinzingen vanuit de Volendammer Zaal – Schilderij 4: Haven vanuit Hotel Van Diepen

Een zelf bedacht en samengesteld museum waar je in je hoofd kunt ronddwalen; dat sprak tot de verbeelding. En dat doet het nog steeds.

In zijn artikel dat nu in 10 afleveringen op enClave verschijnt neemt Marcel Tuyp zijn lezers bij de hand door zijn denkbeeldige museum waar het kunstenaarsverleden van Volendam centraal staat

Willem Tholen, ca. 1930, olieverf op doek, 48,5 x 73cm (Collectie Zuiderzeemuseum)

In de Kapelaan Ruiterstaat 13 zat ik in mijn tienerjaren bij mijn opa en oma – marktmeester Jan Molenaar (1914-1992) en schippersdochter Pietje Bond (1918-2001) – vaak tegenover een replica van dit schilderij. De ingetogen, grijze ondertonen zijn typisch Haagse School. Willem Bastiaan Tholen (1860-1931) wordt ook wel als een prominent lid van haar derde generatie gezien.

Hij schilderde dit op zijn zeventigste, één jaar voor zijn overlijden. In catalogi van zijn werk ontbreekt het vrijwel nooit. Er bestaat ook een potloodtekening van deze compositie, waarin het zicht op de haven iets dieper is, zodat het postkantoor rechts bijna in zijn geheel van beneden tot boven te zien is. In casu stond zijn schildersezel in een kamer direct boven wat in mijn diensttijd bij Van Diepen de bovenzaal was.

Zo deed hij dat, en plein air, wel vaker. Zelf keek ik van daaruit stiekem ook weleens naar de reuring in de haven als er beneden in het restaurant niets te doen was. Maar waar Tholen nog een vissershaven zag, restte mij slechts een plezierhaven.

Hier het hele artikel van Marcel Tuyp op de site van En-Clave.