Geen vissen maar varen
Je hebt een grote hobby, vissen! Het water op, varen, weidsheid, rust, schoonheid en een vleugje spanning… Dan slaat in het najaar van het leven het noodlot toe, je wordt gevonden door ze ziekte van de ongecontroleerde celdeling, die zich overal in je lichaam nestelt. Dan krijg je de boodschap dat het over is en wacht geduldig op wat gaat komen. Dan blijkt dat je nog één keertje volledig verzorgd het water op kunt en dat wordt binnen enkele dagen geregeld! Willem (geb. 1939) overkwam het en vandaag gaat hij varen!
Terwijl de sprinklerinstallatie weer vol open staat en Nederland een nat pak bezorgt, maken dagschipper Wouter en boots Pam de Vaarwens klaar voor brancardbezoek. Pam zet koffie en even later is het gezellig aan boord. De Wensambulance van I SANN komt na een flinke rit vanuit Hoogeveen aan op de haven en snel spoeden Wouter en Pam naar de parkeerplaats om het gezelschap te verwelkomen. De camera klikt om herinneringen te maken en er volgt een warm welkom. Dan snel aan boord voor koffie en een welkomstwoordje van Zeeloods Wouter. Er wordt een vaarplan gemaakt en dan gaan de trossen los…
We zetten koers over het Noorzeekanaal richting de Voorzaan. Na het passeren van de Den Uyl brug zien wij tot onze teleurstelling dubbel rood bij de Wilhelminasluis. Na contact te hebben gezocht op VHF 81 horen wij “Technische storing…. Monteur is onderweg… Kan nog wel even duren”.
Daar konden de gasten niet op wachten, we gaan weer rond en terug de Amsterdamse havens in. Het was ondertussen lunchtijd en de Havendienst was zo gastvrij dat wij bij hun aan de steiger in de ADM haven mochten liggen.
Het weer knapte zienderogen op, hier en daar verscheen een stukje blauwe lucht terwijl de gasten zaten te genieten bij de kachel in de kuip. Willem genoot volop van het water en alle schepen. In zijn vroege jeugd heeft hij nog twee jaren met veevoeder naar Meppel gevaren op de binnenvaart. Toevallig varen wij net langs de Mercuriushaven waar twee grote bulkcarriers druk bezig zijn met de overslag van veevoeder uit Zuid-Amerika. De Vaarwens draaide ik even naar binnen om het allemaal goed te bekijken.
Hierna nog even langs het Centraal station naar de Entrepothaven waar boots Pam’s echtgenoot Dick ons met een Hollandse vlag druk welkom staat te zwaaien.
Na deze prachtige tocht door de mooie Amsterdamse haven, keren we weer terug naar de Marina. Iedereen moe en voldaan na een prachtige dag die met een mooi zonnetje werd afgesloten. We nemen afscheid en dat blijft altijd weer moeilijk met de wetenschap dat…
Vaarwel Willem
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.
