Weth. Wim Runderkamp: begroting en opgaven richting verkiezingen
Mijn thema van de week gaat over de begroting en opgaven richting de verkiezingen. Ondertussen worden dingen gewoon uitgevoerd. Mooie, zichtbare zaken, zoals de prachtig gerenoveerde vissteiger op de Baandervesting in Edam. Compleet met bij Edam passende klinkerverharding en nieuwe banken. Het talud krijg later nog een nieuwe laag grond en wordt dan weer ingezaaid.
Maar dan wat betreft de begroting. In maart zijn er weer verkiezingen. Daarom ligt er een begroting voor die ‘beleidsarm’ is. Het college stelt geen nieuwe lastenverhogingen voor. Nagenoeg alles is uitgevoerd of in uitvoering, waar de coalitie het college jaren geleden mee heeft aangesteld. De begroting heeft een positief saldo en als het meezit pakt dat nog voordeliger uit. We creëren daarmee ruimte voor een toekomstige coalitie, ongeacht wie dat zullen zijn, om nieuwe opgaven aan te pakken. En dat is ook hard nodig.
Want de nieuwe opgaven zijn even duidelijk als urgent: er zijn landelijke knelpunten, zoals de Jeugdzorg. Maar ook lokale accenten. Ons parkeerbeleid zit bijvoorbeeld aan haar grenzen, zeker in combinatie met opladen van elektrische auto’s. Veel partijen denken na over betaald parkeren. Ik laat dat voor ze onderzoeken, maar persoonlijk ben ik tegen betaald parkeren. Het brengt inwoners én ondernemers niets, want betaald parkeren zorgt niet voor meer ruimte. En toeristen parkeren nauwelijks in blauwe zone gebieden.
Betaald parkeren zal dus per saldo óf geld kosten (als eigen inwoners niet hoeven te betalen), óf zorgen voor een nog hogere parkeerdruk (als toeristen in het centrum gaan parkeren en er voor eigen inwoners minder plaats is). Om te zorgen dat raadsleden weloverwogen beslissingen kunnen nemen en niet op basis van meningen of ideologie, gaan we voor de verkiezingen de feiten onderzoeken. Ik ben ook benieuwd of mijn verwachting uit zal komen, of dat ik mijn mening zal moeten bijstellen.
Een andere opgave is dat de wegen binnen de bebouwde kom zó vol zijn, dat de kruisingen het niet meer kunnen verwerken en vertraging de norm wordt binnen een paar jaar. Plek voor extra binnenstedelijke woningbouw is er eigenlijk niet meer, tenzij iedereen alleen nog gaat lopen of fietsen. Sommigen willen dan maar woningen bouwen en de parkeernorm loslaten, maar dan wentel je het parkeerprobleem af op de buren én het biedt geen oplossing voor de volle wegen. Als we niet flink aan de slag gaan, dan staan we straks, ook binnen de bebouwde kom, in de file. En nog maar weinig mensen beseffen hoe snel dat probleem zich gaat aandienen.
Het maakt het allergrootste knelpunt, het urgente gebrek aan woningen, nog groter. Binnenstedelijk kunnen we die woningen nu niet kwijt en kan onze infrastructuur het nu niet aan. Transformatie van een bedrijventerrein naar wonen kan maar beperkt nu en biedt niet eerder een oplossing dan over 10-15 jaar. En die tijd hebben we niet. Daarom is de woningbouw in de Lange Weeren zo belangrijk. Want ook lokale woningzoekenden kunnen geen woning meer kopen.
Betaalbare woningen zijn er niet meer en ook het aanbod duurdere woningen droogt op. Overbieden is nu al de norm en het zal snel verslechteren. Elke dag telt. Als niet heel snel voor woningbouw in de Lange Weeren wordt gekozen, als die beslissing weer uitgesteld wordt, met welk argument of excuus dan ook, dan komen die woningen er níet of véle jaren te laat. Dan is de woningzoekende en uiteindelijk de hele gemeente de sjaak. Ik hoop dat ook alle raadsleden dat beseffen en zich realiseren tot welke persoonlijke drama’s een zo overspannen woningmarkt gaat leiden.
Met de begroting, een gevoelig onderzoek naar betaald parkeren en de wooncrisis gaat het de komende maanden nog over grote, impactvolle zaken en kan van achteroverzitten en de verkiezingen afwachten nog geen sprake zijn. Nog even een paar maanden vol gas en dan na de verkiezingen kijken welke kant we met z’n allen op willen.
Wim Runderkamp
Wethouder