Anna Buijs en het onderbuikgevoel van een moeder: ‘Ik wil de ogen openen van ouders’

Anna werd de afgelopen weken, als moeder van John Buijs, overladen met reacties. ,,Kippenvel, tranen, mensen die even helemaal van slag waren toen ze het lazen”, zegt Anna, voor wie het verhaal van haar drugsverslaafde zoon niet nieuw was. Ze kan met gemak een boek vullen over de rits van excessen. ,,De hel.”

John zit inmiddels tien maanden in De Stam, de verslavingskliniek waar hij nog ruim een jaar heeft te gaan. ,,Wij zijn ontzettend blij met zijn ontwikkeling en trots op hem, maar…”, is zij zich bewust van de nog af te leggen weg. Zó vaak werd de hoop binnen het gezin de grond in geboord.

Zelf sloot Anna jaren geleden aan bij Moedige Moeders. ,,Ik wil graag de ogen openen van andere ouders. Ouders horen pas van het gebruik als het kind al behoorlijk onderweg is. Vervolgens word je nog een tijdje in de maling genomen en daarna gaat het om herkennen en erkennen. Dat zijn moeilijke stappen.”

Als moeder probeert zij weer iets van levensgeluk te voelen. ,,Elke dag beleven we intens wat er is aan goeds. Zoals de dagen dat ons kleinkind bij ons is. Daar worden we blij van. Dat worden we ook als we John zien. En zien dat hij zichzelf accepteert en sterker wordt. Wetende dat het een lang proces is.”

Lees meer in de NIVO door Eddy Veerman.