Bijna honderd en toch nog éénmaal varen!

Onze gaste van vandaag is Truus (geb.1924), heeft zelf altijd gevaren en was schipper op de binnenvaart. Ze is bijna honderd jaar oud, als zelfs dan nog de sluipmoordenaar haar heeft gevonden. Ze wacht geduldig op wat gaat komen, maar haar verlangen gaat nog steeds uit naar het water, varen, het brommen van de hoofdmotor, het ruisen van het schroefwater en de elementen van de natuur. Nou… die elementen zijn vandaag ruimschoots aanwezig, want het waait straf en er trekken flinke buien over…

In Amsterdam maken dagschipper René en boots Ellie het schip klaar voor de gasten. Buien en windstoten gijzelen het schip, maar Amsterdam is beschut varen, dus geen probleem. De ambulance komt met de samen met haar neef en nicht aan, want Truus heeft geen nazaten en snel gaan we aan boord. Daar is het warm en gezellig en Truus geniet nu al van de schommelingen van het schip. Er is koffie en een welkomstpraatje van René en we maken een vaarplan. Truus wil graag scheepvaart zien en lekker varen, dus gaan we gewoon het water op en zien wel…

René duikt het IJ op en vaart richting Oranjesluizen. Truus herbeleeft alles weer bij het zien van zoveel scheepvaart en daarbij maakt het weer haar niet uit. Het blijft grijs en druilerig als we de Oranjesluizen invaren, waar we mogen schutten in de Grote Sluis en de wind neemt langzaam af. We duiken het pittoreske haventje van Durgerdam in en genieten daar van de lunch die Ellie heeft opgediend. Truus kletst lekker over vroeger tijden en er heerst een heerlijke ontspannen sfeer aan boord.

We maken de trossen weer los en vervolgen onze vaardag. We gaan retour Amsterdam en makken de schutting nu in het oude complex. Daarna vaart René het – altijd schilderachtige – zijkanaal K in en iedereen vergaapt zich aan de mooie woonarken en het knusse haventje aan de Nieuwendammerdijk. Het blijft druilweer, maar het heeft ook wel weer iets. Het geeft een gevoel van geborgenheid, lekker warm aan boord, terwijl iedereen dik ingepakt in regenkleding en paraplu buiten de elementen weerstaat.

We scharrelen terug en de grote binnenvaartschepen passeren continue. Truus verbaast zich over het formaat, want vroeger was dat wel anders… Hard werken, veel vaaruren maken en altijd maar weer afwachten of de bevrachter een lading voor je heeft en waar je heen moet… Truus herbeleeft haar schippersjaren en geniet met volle teugen.

Terug in de haven, en daar volgt het afscheid. We maken een foto onder de overkapping bij Loetje, want het regent maar en regent maar… Dan samen met Ellie onder de paraplu naar de ambulance waar we afscheid nemen van de bijna honderdjarige, die nog steeds een grote glimlach op haar gezicht heeft…

Vaarwel Truus

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.