Iconen sterven niet

Elke gemeenschap had of heeft ze wel, mensen die zich inzetten of hebben ingezet voor de mensen om zich heen. Ik noem ze iconen; in Edam zijn er veel (geweest).

Dagelijks lopen wij over de Baandervesting om onze honden uit te laten en natuurlijk kun je dan niet heen om de vissteiger voor mensen met een rolstoel. Ook het ophaalbruggetje komt de schoonheid en leefbaarheid op dit vestingpad ten goede. Beide objecten zijn tot stand gekomen door tomeloze inzet van iconen.

Wie kent hem niet, Piet Butter, jaren de voorzitter van de visvereniging van Edam, vond dat mensen met een lichamelijke beperking tussen het riet van de Balkhaven moesten kunnen komen om ook te kunnen vissen. Na jaren van volharding kreeg hij het gemeentebestuur zo ver dat het akkoord ging om een aangepaste vissteiger te bouwen.

De net geheel weer gerenoveerde steiger werd eind jaren negentig gerealiseerd dankzij Piet Butter. Dank aan deze icoon. Piet overleed rond de eeuwwisseling, maar hij is zodoende nooit echt gestorven.

Na vele jaren van inspanning om de betonnen plaat te laten verfraaien tot een prachtig ophaalbruggetje, kreeg Aad de politiek medio jaren negentig eindelijk zover. Duizenden Edammers en andere wandelaars zijn nu het Aad Besselingbruggetje over geweest. Met dank aan icoon Aad Besseling. Aad is niet overleden maar geniet van zijn pensioen. Ook deze icoon zal niet sterven, zijn naam is onlosmakelijk verbonden met de brug op de Baandervesting.

Er zijn gelukkig nog veel iconen in Edam (geweest). Piet en Aad waren er slechts twee van.

Peter Mulder