Wat is die Jerry toch een ongelofelijke ondankbare hypocriet ! Hij kwam op ongeveer 10 jarige leeftijd naar Nederland. In het kader van gezinshereniging. Niet omdat zijn ouders hadden moeten vluchten wegens levensbedreigende omstandigheden. Deze zijn vooral naar Nederland gekomen om het economisch beter te krijgen. In feite geen reden om status te krijgen. Maar met behulp van door de Nederlandse staat betaalde advocaten, door te traineren en linkse druk, lukt het uiteindelijk in de meeste gevallen wel een Nederlands paspoort te veroveren. Maar dat paspoort maakt je nog geen ‘echte’ Nederlander, alleen formeel. Nederlander zijn zit in ‘je hart’. En het zit in je hart, als je de Nederlandse tradities, als die van Sinterklaas, omarmt.
Maar bij Jerry niks van dit al. Een onschuldige en clowneske figuur als Zwarte Piet is zijn verdienmodel geworden. Hij verdient in feite een goedbelegde boterham met racisme. Niet door het te bestrijden. In feite bevordert hij het. En hij zet de samenleving tegen elkaar op. Subsidies, goed betaalde lezingen op bevriende scholen over racisme en een ongetwijfeld in elkaar geflanst waardeloos onderwijspakket tegen racisme, dat bevriende scholen eveneens kunnen aanschaffen, zijn zijn inkomensbronnen. Dat die lezingen racisme en haat tegen blanken (sorry, we moeten ons tegenwoordig uit laten schelden voor ‘witten’) in de hand werken interesseert hem geen moer. Integendeel. Is misschien wel zijn bedoeling. Om ons land te laten imploderen. Een goedbetaalde onnodige baan bij Gemeente Amsterdam in Zuid-Oost ligt al binnen zijn handbereik. En daarna in de landelijke politiek, met terugkeergarantie naar de Gemeente Amsterdam. Moge welke God dan ook mij, mijn kinderen en kleinkinderen voor de toekomst behoeden. Maak me steeds meer zorgen om de haat die hij en andere kornuiten oproept tegen blanke mensen.
Hij spuugt in de bron waaruit hij heeft gedronken en welke hem heeft gevoed en geschoold. Geadviseerd en gesteund door naïeve linkse organisaties. Met onbeperkt geld en know-how.
In dit verband herinner ik me een herdenking van de bevrijding in Amsterdam. Waar Canadezen die daarbij waren betrokken werden uitgenodigd om erbij aanwezig te zijn en royaal door Amsterdam werden onthaald. De mannen wisten niet wat hun overkwam. Zelf gezien. Tranen in hun ogen. Overal werden ze omhelst en werd hun gratis drank en maaltijden aangeboden. Door Amsterdammers. Om hun dankbaarheid voor hun inzet en moed te tonen. Daar kan Jerry van leren. Niks van dat al. Ondank is werelds loon.
En dan zou hij activist zijn geworden omdat zijn zoontje om zijn donkere huidskleur een paar keer zou zijn uitgescholden. Zegt ie. Dat valt in het niet bij wat mijn echte, Hollandse zoon had te verduren toen ie nog een ventje was: Rood haar, blauwe ogen met een brilletje en een stevig postuur…..