Te vroeg…

Dagelijks moeten de knappe koppen en medici hun patiënten de slechte tijding brengen dat ze niet meer geholpen kunnen worden, want de ziekte is - nog veel te vaak - sterker dan onze kennis en behandelmethoden. Het houdt ook geen rekening met leeftijd en omstandigheden en gaat volledig z’n eigen wil. Zo krijgen ook wij de intakes binnen met daarop vermeld wat iemand zijn leven volledig op de kop heeft gezet.

Deze kwam binnen van Gerdy (geb. 1972), die veel te vroeg en middenin het leven met een prachtig opgroeiend gezin de ongelijke strijd aan is moeten gaan tegen de kanker; “Mijn man en ik hebben 3 kinderen van 15, 17 en 17. Het zou fijn zijn als we met het hele gezin zouden kunnen komen om nog een keertje te kunnen varen.”

Vandaag gaat Gerdy met haar man en kinderen een dagje herinneringen maken…

Amsterdam: De zon piept tussen de wolken door en het is fris, maar niet eens zulk gek weer. Dagschipper Bert en boots Corien maken de MS Vaarwens klaar voor de vaardag. Het is al lekker warm en de kuiptent wordt bij verwarmd door een kacheltje. De koffie geurt en dan arriveert het gezin op de Amsterdam Marina.

Er volgt een hartelijk ontvangst en iedereen gaat snel aan boord, waar koffie en thee is, begeleid door een welkomstwoordje van Bert. Er wordt een vaarplan gemaakt en al snel blijkt dat het hele gezin graag een tochtje over de Amstel willen varen.

De trossen gaan los en met goede moed neemt schipper Bert contact op met de brugbediening, maar dat wordt een teleurstelling. Het blijkt dat er een brug in de Nieuwe Prinsengracht in reparatie is, dus die optie vervloog snel. We wijzigen het vaarplan en besluiten gewoon lekker rond te gaan varen, want er is nog zoveel meer te zien.

De Mercuriushaven in, de nieuwe woonwijk in de Houthaven bekijken, dan laat Bert het mastje zakken en duiken we onder de spoorbrug door het Oosterdok in. Daar meren we aan en genieten in het zonnetje van een heerlijke lunch die Corien serveert, met het uitzicht op het VOC schip Amsterdam.

Iedereen geniet van het samenzijn, het weer en het schip. Beurtelings wordt de kapiteinspet opgezet en worden er plaatjes geschoten als herinnering voor later. We zetten de reis voort en duiken het Oostelijk havengebied in, het zijkanaal K met Café het Sluisje en dan weer richting Marina. Af en toe passeert er een buitje, maar het is overwegend droog, dus prachtig vaarweer.

We meren weer aan in de Marina en we nemen afscheid van Gerdy, een prachtige vrouw in de kracht van haar leven, strijdende tegen ‘woekeraar’ die zich bij haar op een wel heel ongunstige plaats in haar lichaam heeft ingenesteld… We nemen ook afscheid van het hechte gezin in zwaar weer, want het is veel te vroeg om…

Vaarwel dappere Gerdy en sterkte lief gezin.