Zeekapitein op binnenwater
Vandaag was het de Vaarwens dag van voormalig “zeekapitein” Henk Smit. De 81 jarige Henk kwam met Wensambulance I SANN, bestuurd door chauffeur Henk en verpleegkundige Jolanda, om even voor elf uur aan bij de Amsterdam Marina. Samen met zijn dochter “Frits” en schoonzoon Iwan vertrokken zij al vroeg uit Assen.
Aan boord was het warm, zonnig en gezellig, de koffie klaar en Gerrit serveerde er heerlijke soesjes bij. Het ging er na de reis in, gelijk Gods woord in de bekende ouderling. Na een korte kennismaking en welkom gingen de trossen los en er was gekozen voor het Zaanse. Henk, oud kapitein op grote mammoet schepen ging meteen aan boord van de brancard af en zittend in onze comfortabele stoelen genoot hij al van alles om hem heen.
Ook Henk is door een van de vele niet te genezen ziektes getroffen en hij verblijft in een centrum met mensen ‘die het allemaal niet meer zo onder woorden kunnen brengen’. Wanneer we echter al varend praten over de zeevaart, gaat de wereld toch weer wat open en weet hij ons te vertellen dat hij veel op de Middellandse Zee voer en dat hij zijn knappe vrouw heeft meegenomen uit Syrië. Ook zij verblijft in een zorgcentrum, maar omdat ze toch niet van boten en varen houdt is zij niet meegekomen.
Beschut varend op de Zaan met de sluis in zicht, wil Henk graag voorop zitten in het ‘Zwitserleven’ zitje. Hij is slecht ter been, maar gedragen door Frits en Iwan wordt hij daar heerlijk in de kussens geïnstalleerd. Henk controleert of het allemaal goed gaat in de sluis, of de “roerganger” het allemaal wel goed doet. Henk geniet en met het vorderen van de tijd gaat hij meer en meer praten en geniet zichtbaar. Aangemeerd bij “Het Jonge Schaap” serveert Gerrit ons heerlijke broodjes en drinken. Henk wil niet binnen lunchen, maar gewoon lekker aan dek, in het zonnetje, uit de wind en met een heerlijke deken om zich heen heeft hij het prima naar ‘t zin.
Op de terugweg hadden we de zuidenwind op kop en Henk LIEP door het gangboord naar achteren om vervolgens in de rolstoel op het achter plateau verder te genieten van de zon en alles om hem heen. Zijn dochter Frits, zelf ook verpleegkundige en mantelzorger voor beide ouders, week niet van zijn zijde. Henk voelde zich op zijn gemak met haar naast zich en bleef genieten. Een selfie in de spiegelruit bij Duyvis Wiener en zelfs nog een selfie met een zwaaiende Henk op het achterschip! Op naar de sluis en na weer een snelle schutting nam kapitein Henk het roer over! Eerst zittend in de rolstoel, maar later zelf opstaand uit de rolstoel staand! Frits wist niet wat er gebeurde, Henk, een man van de dag, genoot en niet met mate met alle maten aan boord, van deze dag.
We voeren de Marina binnen en ik moest hem zeggen dat het bij de laatste witte paal toch echt tijd was om weer te gaan zitten! Als kapitein controleerde hij of alles goed ging en complimenteerde de roerganger met keurig afmeren! Omdat er nog een beste rit te gaan was naar Assen, had Gerrit nog een heerlijk kopje koffie gezet, waarbij ook de pindarotsjes goed in de smaak vielen. We maakten nog een paar mooie foto’s en Henk wilde niet van boord maar wilde blijven! Gelegen op de brancard namen we afscheid van deze eens kapitein op grote mammoet schepen vol containers en andere goederen. Hij bevoer vele jaren de wereldzeeën en geniet nu na van een heerlijke dag vol herinneringen. .
Vaarwel Henk en een behouden vaart
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.