Dierbaar: Diane Muts en varkentje Isabel
“Ze kan wel van zich af bijten, het is een pittige tante. Maar mij heeft ze nog nooit gebeten. Ik krijg alleen maar kusjes van haar.” Diane Muts kan smakelijk vertellen over Isabel, het zwarte varkentje dat al zo’n tien jaar rondscharrelt op haar boerderij in Middelie. Isabel is niet het enige dier dat ze in haar hart gesloten heeft. Tekst en foto: Marianne Jonkman.
Diane en haar echtgenoot Jaap hebben een hele beestenboel te verzorgen. Zoals Noor en Lot, de twee Schotse hooglanders, Doortje de hond, kat Gijs, kippen, wat koeien, paarden en twee shetland pony’s. Wensen zijn er nog steeds: ‘een nubische geit met van die hangoren en een stel witte eenden. Lijkt me fantastisch.”
In een ver verleden waren daar ook nog de Zweedse landvarkens Teun en Aagje: ‘Je weet wel, van die grote roze beesten’. Maar Diane heeft altijd al graag een zwart varkentje willen hebben. Toen ze dan ook tien jaar geleden bij een nest biggetjes ging kijken wist ze direct dat dat ene gitzwarte biggetje met haar mee naar huis zou gaan. Maar kleine varkentjes worden natuurlijk wel iets groter.
Diane: “In de beginperiode liep ik rond met Isabel in een draagzak en scharrelde ze gezellig rond in de huiskamer. Maar op een gegeven moment liep ze onder een stoel door en bleef deze gewoon op haar rug zitten, zo snel groeide ze. Toen hebben we haar op ons erf een mooie, beschutte plek gegeven. Daar zit ze net zolang te rommelen totdat ze helemaal lekker onder het stro ligt. En ze heeft zoveel ruimte buiten om in de grond te wroeten, want dat is wat ze heel graag doet. Ze kan het bovendien heel goed vinden met de shetlanders en met de kippen. Ze zijn allemaal heel vertrouwd met elkaar.”
Zo nu en dan ziet Isabel kans het eigen terrein te verlaten en dan meldt de buurman zich steevast met de woorden: ‘Isabel is m’n grasveld weer aan het omspitten’. Maar gelukkig weet Isabel zich meestal keurig te gedragen.
Diane en haar man zijn niet de enige mensen die genieten van alle dieren op hun boerderij. Diane, die jarenlang haar eigen zorgboerderij heeft gedraaid, stelt in de weekeinden ook haar huis open om dagbesteding en logeren te bieden aan kinderen die even een pauze nodig hebben van de thuissituatie.
“We hebben in de afgelopen jaren heel wat kinderen zien komen en gaan. Sommigen van hen hebben we zien opgroeien van klein kind tot jong volwassene. En met de meesten houden we nog steeds contact. De kinderen genieten altijd volop van onze boerderij en al onze beesten. Er wordt met ze gespeeld en geknuffeld en natuurlijk helpen ze mee met de verzorging. Isabel vindt het heerlijk om verzorgd te worden; ze is dol op een poetsbeurt. Als we haar roepen komt ze direct naar je toe. Mits ze daar zin in heeft, want anders gebeurt er niets.”
Meld je aan!Is jouw kat of hond je ook zo dierbaar en heb je een bijzondere band met je huisdier (en dat kan natuurlijk ook een parkiet, cavia, baardagaam of pony zijn) laat het ons dan weten. Meld je aan voor de rubriek ‘Dierbaar’ waarin De Stadskrant (huis)dieren en hun baasjes op speciale wijze portretteert. Meer informatie via stadskrant@wxs.nl of tel. 06 - 11407097.
