Geen Rijn-reis maar IJ-reis
De ziekte ALS blijft maar om zich heen grijpen. Soms rest de patiënt enkele jaren en soms enkele maanden. Grillig en onvoorspelbaar wordt categorisch je alles afgenomen en ondanks alle onderzoek, is er nog steeds geen behandeling mogelijk…
Vandaag komt Wim (geb. 1954) samen met zijn vrouw met de ambulance. Hun zoon komt met eigen vervoer. Wim is door de late diagnose ALS nog maar weinig tijd gegeven en hij zou zo graag nog weer eens varen. Een reisje op de Rijn zou hun 40-jarig huwelijksdag feestje hebben moeten worden, maar het werd allemaal anders…
Alweer een zonnige dag met weinig, maar in de middag toch even aantrekkende wind. Alle ingrediënten voor een perfecte vaardag zijn aanwezig en dagschipper Ton is samen met boots Alette bezig de boel gezellig te maken, helaas wat later dan gepland(files) arriveert de ambulance vanuit Eindhoven met daarin Wim, Ria en hun zoon.
Het uitstappen bij de zonnige jachthaven is reeds wat emotie te zien. Er volgt een warm welkom en iedereen snakt naar een kop koffie en een “smoky”, dus snel aan boord. Met de hulp van Jan en Jaap van de ambulance is dit zo gebeurd.
Na een kort welkomstwoord i.v.m. de tijd, wordt besloten om vanwege het mooie weer naar Pampus te varen. De koffie met een heerlijke soes, de zon en het uitzicht over het Noordzeekanaal richting Amsterdam vinden ze mooi. Wim liet nog eens weten dat ze voor 40 jarige trouwdag een Rijnreisje wilden maken, maar dat bleek niet meer mogelijk.
Nu dus een reisje over het IJ naar Pampus voor hun privé, toch een tochtje over het water. Na het passeren van de Oranjesluizen kwamen we op wat open water, dat was wat frisser maar de tent mocht niet dicht, ze hadden het niet koud maar een dekentje was even later wel lekker. Vlakbij Pampus vond Alette dat het te veel werd en liet de kuiptent aan loef omlaag.
Even later werd in het haventje van Pampus aangemeerd, het was rond 12:45. Daar werd een lunch geserveerd. Door Alette werden mooi opgemaakte broodjes voorgeschoteld met een keuze uit diverse drankjes. Ria hielp Wim met eten, want de slopende ziekte maakt alles moeilijker.
Desondanks liet Wim het zich goed smaken. Het veerbootje uit Muiden kwam ook aan in het haventje en bracht een aantal gasten naar Pampus en nam andere mee terug naar Muiden. Een vertrekkend zeilbootje hielpen we wegkomen van lagerwal.
Na de lunch gingen we weer terug richting Amsterdam. Dat de wind wat was aangetrokken was goed te merken en de Vaarwens ging een beetje schommelen toen we met de wind schuin van achteren voeren. Bij Durgerdam zijn we even in de haven gaan kijken waar wat mooie scheepjes lagen.
Vervolgens weer naar de Oranjesluizen, waar we in de sluis gezelschap kregen van een paar jachtjes. Daarbij waren 2 luxe Wajer Ospray jachten die alle moeite deden om niet de muren van de sluis te raken. Wim zat lekker achterop en had een mooi zicht op alles wat er rond de Vaarwens gebeurde.
Uit de sluis ging het nog zijkanaal K in, een oase van rust in het drukke haven gebeuren van Amsterdam. Leuk ook om de Vaarwens in ramen van de woonboten te zien varen bij het mooie weer. Na keren achter in het kanaal werd koers gezet richting de basis. Onderwijl werd nog gezorgd voor een hapje en een drankje.
Aangekomen in de haven werd Wim op de brancard geholpen en van boord gereden. Nog een foto met de Vaarwens op de achtergrond en dan was het afscheid nemen bij de ambulance en daar waren toch wat emoties, heel begrijpelijk…
Vaarwel Wim
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.