Mistig
Spierziektes, ze zijn onvoorspelbaar qua verloop en tijd. MS is eigenlijk geen spierziekte, maar geeft wel de verschijnselen. Voor onze gasten van vandaag is de toekomst mistig en onvoorspelbaar. Christine (geb.1968) heeft nagenoeg alles ingeleverd door de MS. In de intake staat de trieste boodschap; “Mijn zusje gaat nu snel achteruit en ligt hoofdzakelijk in bed. Zij kan alleen nog haar hoofd bewegen, heeft na 2 longontstekingen in december weinig kracht meer in haar stem, is heel snel moe en kan haar hoofd niet meer zelf omhoog houden. Het laatste half jaar kwam ze amper haar kamer uit en nu ze alleen maar in bed ligt, eigenlijk al helemaal niet meer.” We gaan Christine een dagje op het water geven…
Als we wakker worden, zit het potdicht van de mist, maar in het westen komen de eerste opklaringen als dagschipper Ton en boots Johan op de MS Vaarwens aankomen om het schip voor te bereiden. De zon komt langzaam door, de temperatuur is goed en er staat een zwak windje, dus alles is aanwezig voor een perfecte vaardag.
Het schip is klaar en we ontvangen een telefoontje van de Ambulancewens dat daar door een interne communicatiefout onze gast Christine pas rond 10:30 aan zal komen. We denken nog even rustig te genieten van een kop koffie maar dan komt Christine haar zus Marion met haar dochters Stephanie, Sasha en Renee al aan, en dan is het gedaan met de rust. Vier ontzettend lieve pretletters waarvan de één nog meer kletst dan de ander. De sfeer zit er gelijk goed in en onder het genot van koffie/thee en wat lekkers wachten we op Christine. We maken alvast het achterdek zoveel mogelijk open want de zon schijnt al volop en de fles met zonnebrand wordt er bij gepakt, want verbranden op het water kan snel gaan.
We hoeven dit keer geen vaarplan te maken want dat had Christine vooraf al gemeld dat ze richting Pampus en Muiden wil, dus doen we dat. Na aankomst van de Ambulance heten we Christine en de chauffeur en verpleegkundige welkom, gooien de trossen los en duiken direct het IJ op. Het is windstil dus prima weer om richting Muiden te varen. Door het mooie weer is het gezellig druk op het water met de vele pleziervaartuigen. De Oranjesluis gaat rap voor ons open en zo varen we als snel het Buiten IJ op. Christine wil graag volop genieten van de zon en dus wordt de brancard in het gangboord gezet en neemt één van de nichtjes de zonnebrand weer ter hand om ook Christine te voorzien van een laagje protectie.
Een ander nichtje neemt onder toeziend oog van haar zusjes en moeder het roer over en dat ging perfect. We besluiten niet ‘voor Pampus’ te gaan, maar al varend naar Muiden te genieten van een heerlijke lunch en dan valt ineens de stilte op, de dames kunnen niet kletsen en eten tegelijkertijd.
Na de lunch wordt er op het voordek genoten van de zon en een drankje. De haven van Muiden wordt bezocht en het Muiderslot ligt er prachtig bij in de zon.
We doen op de terugreis nog even Durgerdam aan met de leuke haven en gekleurde huisjes. Ook het schutten van de Oranjesluis op de terugweg gaat weer voorspoedig. Christine geniet volop van de omgeving, de zon en een sigaretje, liefdevol aangestoken en vastgehouden door haar nichtjes, want zelf vasthouden laat haar ziekte niet meer toe. Dan nog even zijkanaal K in, een groene oase vlakbij het drukke Amsterdam. We vergapen ons aan de prachtige woonboten en de dames wuiven als Koninginnen naar de bewoners…
We merken dat de batterij van Christine op begint te raken na deze lange maar ook enerverende dag en varen weer naar de haven. Daar nemen we afscheid van Christine, haar zus en de drie dochters. We kijken in stilte weer terug op een mooie en dankbare dag, waarbij de mist al snel optrok en het leven kraakhelder werd, maar voor Christine blijft de toekomst mistig en onzeker…
Vaarwel Christine
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.