Pampus… er op en er niet voor!
Onze gaste van vandaag is Els (geb. 1944) en ze krijgt palliatieve zorg vanwege de verwoestende woekerplant die haar lichaam teistert. De kuur slaat niet aan en alle hoop is vervlogen. Op de oncologie van het AMC ontfermd medisch maatschappelijk werker Annemarie zich over haar en geeft de tip dat ze nog wel leuke dingen kan gaan doen, zoals een geheel verzorgde dag varen met haar naasten. Daar gaat Els gretig op in en Annemarie vult samen met haar het intakeformulier in. Er staat ‘matige spoed’ bij, dus gaan we direct aan de slag want enige haast is geboden…
Het wordt een warme dag, dus dagschipper Onno en boots Carla gooien als eerste de kuiptent open. De broodjes worden gehaald bij de Hema en dan zijn we er klaar voor. Even later komt Els met haar naasten aan na een ritje vanuit Alkmaar.
Mooi op tijd komen dochter Elbi, zoon D.J., schoondochter Stefanie en de “klein”-zonen Sem en Noah aan bij de Vaarwens. Els komt met de taxi vanuit Alkmaar en met z’n allen halen we haar met onze rolstoel op. Al snel is iedereen aan boord en wordt het eerste kopje koffie met soesjes genoten. Ook Els zegt te hebben uitgekeken naar de smaak van de koffie. Onno legt het een en ander uit over de Vaarwens en wat de dag kan gaan brengen. Vervolgens worden de trossen losgegooid en koers gezet naar Pampus, want dat was Els haar wens.
Al snel zijn de Oranjesluizen in zicht. Na een vlotte schutting komt het Markermeer in beeld. Els komt bij de stuurstand zitten en kijkt glunderend over de grote watervlakte. Sem neemt het roer over, maar... niet voor lang. Oma Els wil het roer wel overnemen en Onno zorgt dat Els op goede hoogte komt te zitten en koersvast brengt zij de Vaarwens naar Pampus. Een mooi plaatsje aan de steiger is zo gevonden en de lunch komt op tafel. Ieder laat het zich goed smaken en ook de bouillon en het zelf meegenomen glaasje wijn - dat daar prima bij lijkt te passen - gaat er bij Els goed in.
Dan aan wal in Pampus. Niet erg rolstoelvriendelijk, maar Onno brengt Els via een ongelijk hellend pad wel naar de mooie plekjes. Els - die altijd al de natuur heeft omarmd - geniet van de bloemen die ze tijdens het ritje tegenkomt. Minder geniet ze als ze van bovenaf via een rand naar beneden kan kijken, dus zorgt Onno dat de afstand tot et uitzicht voldoende is, zodat Els wel blijft genieten. Terug aan boord wordt weer koers gezet richting de Oranjesluizen. Moeder Els en dochter Elbi, waar zich later D.J. bijvoegt, komen in een zwaar gesprek over wanneer Els van het leven afscheid zal nemen, maar Els is een dame die regie in handen heeft en houdt. Zo vertelt ze dat ze a.s. maandag een afscheidsfeest met barbecue gaat geven. “Zo ben ik er zelf nog bij en kan ik ook nog zelf wat zeggen!” zegt ze met een grote lach op haar gezicht…
Via de Oranjesluizen, Schellingwoude en het IJ verhoogt de Vaarwens haar snelheid om op tijd terug te zijn in de Marina haven waar de taxi (zou) wacht(en). Snel verlaat Els met haar familie de Vaarwens, maar de taxi is verdwenen! Dochter Elbi neemt de telefoon en rust niet voor een nieuwe taxi verschijnt. Hierin kan Els weer fijn naar haar eigen huis. “En morgen,” zo verzuchtte ze, “blijf ik lekker thuis in mijn eentje!” Niet echt in haar eentje, want ze gaat heerlijk genieten van haar bloemetjes die ze deze week vers heeft geregeld. Ze kijkt er nu al naar uit…
Els we wensen jou alles wat nu goed voor je is, en zeker een mooi waardevol afscheidsfeest maandag.
Vaarwel dappere Els
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.